تفسیر تطبیقی آیه افطار (بقره/۱۸۴)*

طبق نظر مفسران عامه و امامیه و بر اساس آیه ۱۸۴ بقره، سفر، بیماری و عدم طاقت موجب اسقاط و افطار روزه رمضان می گردد. اما در برخی مسائل این آیه، همچون درجه مرض، محدوده سفر، مصداق «الذین یطیقونه»، حرمت یا اباحه روزه افراد مذکور، عزیمت یا رخصت بودن افطار و وجوب یا عدم وجوب پیوستگی روزه های قضا میان علما اختلاف نظر وجود دارد. علمای امامیه در این موارد اتفاق نظر دارند که حکم وجوب افطار روزه برای این افراد با شرایطی عزیمت است. اما آرای علمای اهل سنت در این باب مختلف است. شمار اندکی از آنها این حکم را عزیمت می دانند و غالب ایشان رخصت می شمرند. از این رو این نوشتار بر آن است تا این آیه را در پرتو نظرات مفسران فریقین و با تکیه بر تفاسیر فقهی بررسی و تبیینی تطبیقی از مسائل موجود در آن را ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

صیام ، روزه ، مسافر ، مطیق ، قضا