برآورد ارزش در معرض خطر چنددوره ای بر پایه روش های شبیه سازی و پارامتریک

با توجه به تاکید کمیته بال بر لزوم استفاده از مدل های داخلی ارزش در معرض خطر (VaR) ده روزه، به-منظور مشخص کردن حداقل سرمایه پشتیبان ریسک بازار و کاستی های قاعده جذر زمان، در این پژوهش هدف ارائه برآوردهای دقیق تر از VaR چند دوره ای با استفاده از شانزده روش، برای شاخص کل بورس اوراق بهادار تهران (TEPIX)، NASDAQ و FTSE می باشد. نتایج بر اساس مجموع معیارهای تابع زیان و کارایی نشان می دهد، مدل شبیه سازی تاریخی بوت استرپ شده (BHS) از بهترین عملکرد برای شاخص TEPIX برخوردار است. همچنین، در سطح اطمینان ۹۵ درصد مدل پارامتریک EGARCH با توزیع تی-استیودنت و در سطوح اطمینان ۹۹ و ۹۹.۵ درصد مدل EGARCH با توزیع نرمال از عملکرد مطلوب تری نسبت به سایر مدل ها در برآورد VaR پنج روزه برای شاخص های NASDAQ و FTSE برخوردار می باشند. به علاوه، یافته های ما نشان دهنده آن است که بهترین مدل از لحاظ آزمون پوشش شرطی لزوما اقتصادی ترین مدل در برآورد VaR پنج-روزه نمی باشد.

کلیدواژه ها:

: ارزش در معرض خطر چند دوره ای ، آزمون پوشش شرطی ، کمیته بال ، مدل شبیه سازی تاریخی بوت استرپ شده