تاملی فقهی در حکم حرمت آبزیان بیپولک (ماهیان بیفلس)*
سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 259
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_PFE-97-10_003
تاریخ نمایه سازی: 20 بهمن 1400
چکیده مقاله:
در آرای مشهور و رایج فقه امامیه، محدودیت های بسیاری نسبت به خوردن آبزیان وجود دارد. در این میان، نظر مشهور و رایج این است که حیوانات دریایی به جز ماهی فلسدار و میگو همگی حرامند و بر این قول هم ادعای اجماع شده است. دلیل عمده این نظر روایاتی است که در آنها از بود و نبود فلس به عنوان ملاک حلیت و حرمت سخن گفته شده است. اما این روایات از نظر برخی فقها، از لحاظ سند ضعیفند. در این مقاله ضمن بررسی حرمت و حلیت حیوانات دریایی، به این مطلب نیز پرداخته است که فلسدار بودن برای حکم به حلیت نمیتواند امر ثابت و محتومی باشد. همچنین به این پرسش پاسخ داده شده است که ملاک و معیار حلیت و حرمت آبزیان، به خصوص ماهی، در منابع اسلامی چیست و آیا ملاک و معیار تعیین مصداق، عرف عام است یا خاص. فقیهان و ارباب فتوا در نوشتههای فقهی خود درباره حکم گیاهان و حشرات آبزی مطلبی نفرمودهاند و بحث درباره آبزیان را نیز به ماهیان، محدود ساخته و معیار حلال بودن و خوراکی بودن ماهیان را نیز در پولکدار بودن آنان دانستهاند که این خود با پرسش جدی روبهرو میگردد.
نویسندگان
ابوالفضل علیشاهی قلعه جوقی
دانشیار گروه الهیات- فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه یاسوج (Alishahi۸۸@gmail.com).
عبدالرضا شریفی
دانشجوی دکترای الهیات دانشگاه یاسوج (Alishahi@yu.ac.ir).