تبیین سیاست های مذهبی و هنری در جغرافیای متصرفات ایوبیان( ۵۶۷-۶۴۸ق/۱۱۷۲-۱۲۵۳م)

ظهور دولت ایوبیان (۵۶۷-۶۴۸ ق/۱۱۷۲-۱۲۵۳م) زمانی واقع شد که از یک طرف خلفای عباسی در واپسین سال های حیات خود به سر برده و از اداره سرزمین های اسلامی ناتوان بودند. از طرف دیگر حملات مهاجمان مغول از شرق و صلیبیان از غرب جهان اسلام نیز به این ناتوانی دامن می زد؛ لذا تلاش صلاح الدین در جهت برقراری ثبات نسبی در مصر و شام با احیا و تثبیت مذهب تسنن به ویژه بازپس گیری بیت المقدس، دورنمای جدیدی را در قلمرو جهان اسلام ترسیم کرد. به علت ناهماهنگی هنر و سیاست در این دوره هیچ سبک واحدی برای هنری چون نگارگری خلق نشد. ازجمله نسخه های مصور باقی مانده از دوره ایوبیان نسخه ای از کلیله ودمنه، مقامات حریری و کتاب مختارالحکم و محاسن الکلم است. این پژوهش به روش توصیفی و تحلیلی و با تکیه بر داده­های منابع کتابخانه­ای انجام شده است. بررسی های به عمل آمده نشان می دهد که دولت ایوبیان انتقام از فاطمیان اسماعیلی را بر همه شیعیان تعمیم داده و مذاهب چهارگانه اهل سنت را در مصر به صورت کاملا افراطی تبلیغ می کردند. همین امر ازیک طرف منجر به مهاجرت شیعیان به جنوب مصر، شام، یمن، ایران و هند و تقیه کردن یا هضم شدن در گروه های دیگر مانند صوفیان می شد و از طرف دیگر مذاهب چهارگانه اهل سنت هم تقویت می شد. اهداف پژوهشبازشناسی سیاست­های مذهبی و هنری ایوبیان؛واکاوی تحولات مذهبی و هنری در دوره حاکمیت ایوبیان.سوالات پژوهشدر زمان حاکمیت دولت ایوبی گستره جغرافیای مذهبی و هنری دستخوش چه تغییراتی بوده است؟سیاست­های مذهبی و هنری سلاطین ایوبی چه عللی داشت؟

کلیدواژه ها:

ایوبیان ، تشیع ، فاطمیان ، مذاهب چهارگانه اهل سنت ، سیاست های مذهبی و هنری