صورت بندی گفتمانی پسااسلام سیاسی در مصر و تونس

میل بشر و ادیان به جهانی شدن، عمری به درازای انسان دارد اما هم اینک، جهانی شدن، متفاوت از گذشته از غرب به شرق جریان دارد و تاثیراتی که چندان شفاف نیست را دامن زده است. موضوعی که از دریچه روش تحلیل گفتمان، مورد بررسی قرار نگرفته و گفتمان اسلام سیاسی در اثر بی قراری در مواجهه با جهانی شدن در حوزه مصر و تونس، چه تاثیراتی پذیرفته است؟(سوال) گمان زنی این مقاله بر آن است که صورت بندی جدیدی در گفتمان اسلام سیاسی در این کشورها صورت گرفته و حتی در آن، از نشانه ها و دال هایی استفاده می گردد که در ضدیت و غیریت مفصل بندی گفتمان اسلام سیاسی است. (فرضیه) هدف، دست یابی به علل اصلی تغییر صورت بندی اسلام سیاسی در دو شخصیت (قرضاوی و غنوشی) و دو حزب (اخوان المسلمین و النهضه) است. (هدف) تلاش بر این است که با استفاده از مجموعه وسیعی از داده های زبانی و غیرزبانی از جمله گزارش ها، حوادث تاریخی، مصاحبه ها، سیاست گذاری ها و اعلامیه ها، اندیشه های رهبران و نمایندگان اسلام سیاسی مصر و تونس به روش تحلیل گفتمان موردمطالعه قرار گیرد. (روش) صورت بندی پسااسلام سیاسی در منازعه و مفاهمه جهانی شدن و اسلام سیاسی، در دو عرصه نظری و عملی، دستاورد این مقاله است. (یافته

کلیدواژه ها:

جهانی شدن ، اسلام سیاسی ، مصر ، تونس و پسااسلام سیاسی