بررسی تاثیر متغیرهای جوشکاری انفجاری بر رفتار خوردگی اتصال دو لایه انفجاری ورق های آلومینیوم سری ۵۰۰۰ - مس

در تحقیق حاضر به بررسی رفتار خوردگی و تغییرات ریزساختاری ورق های آلومینیم سری ۵۰۰۰ و مس پس از فرآیند جوشکاری انفجاری پرداخته شده است. جوشکاری انفجاری بافاصله توقف ثابت و تغییر میزان بار انفجاری انجام شده است. از آزمون های پلاریزاسیون پتانسیو دینامیک و طیف نگاری امپدانس الکتروشیمیایی، میکروسکوپ نوری و میکروسکوپ الکترون روبشی استفاده شد. نتایج منحنی های پلاریزاسیون تافل نشان داده، کمترین سرعت خوردگی مربوط به نمونه با بار انفجاری ۵/۱ و بیشترین سرعت خوردگی مربوط به نمونه با بار انفجاری ۵/۲ بوده است. مقاومت به خوردگی نمونه با بار انفجاری ۵/۲ کمتر از نمونه با بار انفجاری ۵/۱ شده است که دلیل آن تغییر شکل پلاستیکی شدیدتر در فصل مشترک است. نتایج متالوگرافی نمایانگر موجی –گردابه ای شدن فصل مشترک در اثر افزایش بار انفجاری بوده است. نتایج آزمون امپدانس در نمونه های جوش شده نشان داده با موجی- گردابه ای شدن فصل مشترک مقدار n (پارامتر توان تجربی) کاهش یافته و نمونه با بار انفجاری ۵/۲ بیشترین میزان خوردگی را داشته است. بر اساس نتایج حاصل از میکروسکوپ الکترون روبشی مشاهده شد که با افزایش بار انفجاری، به تدریج ضخامت لایه ذوب موضعی افزایش می­یابد.

کلیدواژه ها:

Explosive welding ، explosive ratio ، severe plastic deformation ، vortex. ، جوشکاری انفجاری ، بار انفجاری ، تغییر شکل پلاستیکی شدید ، گردابه.