نقش واسطه ای پرخاشگری در رابطه تعلل ورزی با اعتیاد به اینترنت در نوجوانان

مقدمه: عدم تحمل ناکامی نقش مرکزی در تعلل­ورزی دارد که پرخاشگری را منجر می­شود. دانش­آموزانی که درگیر اعتیاد به اینترنت هستند، به احتمال بیش­تری گرایش به رفتارهای تعلل­ ورزانه دارند. هدف پژوهش حاضر تعیین نقش واسطه ای پرخاشگری در رابطه تعلل­ ورزی با اعتیاد به اینترنت در نوجوانان بود. روش پژوهش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری پژوهش حاضر شامل نوجوانان سنین مقطع متوسطه در مراکز فرهنگی، آموزشی، ورزشی و تفریحی در نیمسال تحصیلی دوم ۹۶-۱۳۹۵ شهر تهران بود که از میان آن­ها ۲۵۰ نفر به روش نمونه ­برداری در دسترس و داوطلبانه انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل آزمون اعتیاد به اینترنت یانگ؛ مقیاس پرخاشگری باس و پری؛ مقیاس تعلل ­ورزی تاکمن بود. داده­ ها با استفاده از روش مدل ­یابی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته­ ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد ضریب مسیر کل بین تعلل­ورزی و اعتیاد به اینترنت مثبت و در سطح ۰۱/۰ معنادار است (۰۱/۰>P، ۶۸۷/۰=β). ضریب مسیر بین پرخاشگری کلامی (۰۱/۰>P، ۲۷۵/۰=β) و پرخاشگری بدنی (۰۱/۰>P، ۵۱۸/۰=β) با اعتیاد به اینترنت مثبت و در سطح ۰۱/۰ معنادار است. ضریب مسیر بین تعلل­ ورزی و پرخاشگری کلامی (۰۱/۰>P، ۶۷۳/۰=β) و تعلل ­ورزی و پرخاشگری بدنی (۰۱/۰>P، ۷۰۲/۰=β) مثبت و در سطح ۰۱/۰ معنادار است. ضریب مسیر غیر مستقیم بین تعلل­ ورزی و اعتیاد به اینترنت مثبت و در سطح ۰۱/۰ معنادار است (۰۱/۰>P، ۵۴۸/۰=β). نتیجه­ گیری: با افزایش تعلل ­ورزی و سرخوردگی پرخاشگری ظاهر می­شود. اینترنت احتمالا عرصه را به­ ویژه برای نوجوانان با گرایش­های پرخاشگرانه برای پرورش، هویت ایده آل خود در جبران نواقص خود در دنیای واقعی فراهم می­کند.