نقش میانجی گر مدل پنج عاملی شخصیت در رابطه بین طرحواره های ناسازگار اولیه و خشونت زناشویی

مقدمه: از عوامل مهمی که در سال­های اخیر به آن توجه شده است و بر خشونت زناشویی تاثیر به­سزایی دارد، طرح­واره­های ناسازگار اولیه و صفات پنج عاملی شخصیت است. هدف پژوهش حاضر تعیین نقش میانجی­گر مدل پنج عاملی شخصیت در رابطه بین طرح­واره­های ناسازگار اولیه و خشونت زناشویی بود. روش پژوهش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری پژوهش حاضر شامل همه دانشجویان متاهل دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین در نیمسال تحصیلی اول ۹۶-۱۳۹۵ بود. ابزار پژوهش مقیاس تاکتیک­های تعارضی تجدید نظر شده؛ نسخه کوتاه پرسش­نامه طرحواره و مقیاس پنج بزرگ بود. داده­ها با استفاده از روش مدل­یابی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته ­ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد عامل روان­رنجورخویی شخصیت رابطه بین طرح­واره­های ناسازگار اولیه و خشونت زناشویی (۷۳/۲=Z، ۲۱۸۳/۰=B) را در سطح ۰۱/۰ میانجی­گری می­کند. عامل توافق­پذیری شخصیت رابطه بین طرح­واره­های ناسازگار اولیه و خشونت زناشویی (۵۱/۲=Z، ۱۷۸۱/۰=B) را در سطح ۰۵/۰ میانجی­گری می­کند. نتیجه­ گیری: منطبق بر یافته­های پژوهش حاضر طرح­واره­های ناسازگار اولیه قادر به پیش بینی صفات شخصیت نیز هستند. افراد روان­رنجورخو احساسات مخرب و ناخشنودی را تجربه می کنند و عواطف ناپایداری دارند. افرادی که از خوشایندی بالایی برخوردارند، اغلب به فکر دیگران هستند و بر نزدیکی بر دیگران تاکید دارند و در کل آن­ها اجتماعی هستند. در نهایت این صفات منجر به فراخوانی یا عدم فراخوانی خشونت می شود.