بررسی فلوریستیک حوزه آبخیز نوژیان (استان لرستان)

در پژوهش حاضر پوشش گیاهی حوزه آبخیز نوژیان در استان لرستان بررسی شده است. حوزه آبخیز نوژیان با مساحت ۳۴۰۰۰ هکتار و موقعیت جغرافیایی ۲۳ °۴۸ تا ۴۰ °۴۸ طول شرقی و ۱۷ °۳۳ تا ۶۰ °۳۳ عرض شمالی در حوزه آبریز سد دز، در استان لرستان قرار دارد. حداقل ارتفاع منطقه ۷۷۰ متر و حداکثر آن ۳۰۱۲ متر است. گیاهان منطقه با روش های مرسوم مطالعات فلوریستیک منطقه ای جمع آوری و بر اساس روش های تاکسونومی گیاهی و بر اساس منابع مرجع، در سطح تیره، جنس و گونه شناسایی شدند. مجموعه رستنی های این حوزه شامل ۴۲۱ گونه است که به ۵۶ تیره و ۲۴۱ جنس گیاهی تعلق دارند. مهم ترین تیره های گیاهی از نظر تنوع گونه ای به ترتیب عبارتند از: Asteraceae (۵۶ گونه)، Fabaceae (۳۹ گونه)، Brassicaceae (۳۴ گونه)، Lamiaceae (۲۹ گونه)، Caryophylaceae (۲۴ گونه)، Poaceae (۲۳ گونه)، Liliaceae (۲۲ گونه)، Ranunculuaceae (۲۰ گونه)، Apiaceae (۱۹ گونه)، Boraginaceae (۱۷ گونه) و Rosaceae (۱۵ گونه). تحلیل پراکنش جغرافیایی گیاهان با روش های Takhtajan و Zohary نشان داد که گونه های ایرانی-تورانی با ۴۷ درصد رویش، گونه های غالب حوزه آبخیز نوژیان هستند که حدود ۱۵ درصد از آنها انحصاری ایران هستند و گونه های: Bunium Lurestanicum، Cousinia Khorramabadensis، Dionysia hausskenechtii، Echinops endotrichus، Morrina persica و Onosma Kotschyi به طور انحصاری در رشته کوه های زاگرس رویش دارند. تروفیت ها (۳۶ درصد) و ژئوفیت ها (۲۱ درصد) مهم ترین شکل های زیستی گیاهان حوزه آبخیز نوژیان را تشکیل می دهند.

کلیدواژه ها:

ایرانی ، ایرانی-تورانی ، تورانی ، پراکنش جغرافیایی ، حوزه آبخیز نوژیان ، شکل زیستی ، فلوریستیک