اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ACT بر رضایت زناشویی

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ACT بر رضایت زناشویی زنان دارای مشکلات زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده شهر اصفهان، انجام گردید. روش تحقیق این پژوهش از نوع نیمه ازمایشی با طرح پیش ازمون پس ازمون بود و جامعه آماری کلیه زنان دارای مشکلات زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده شهر اصفهان بود که به روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۳۰ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب و به صورت نصدفی در دو گروه ۱۵ نفره ازمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه ازمایش به مدت ۸ جلسه مورد مداخله پذیرش و تعهد قرار گرفت و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. ابزار پژوهش پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ ۱۹۸۹ بود. داده های آماری به روش تحلیل کواریانس تک متغیره (انکوا) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر رضایت زناشویی دارای مشکلات زناشویی، موثر است و موجب افزایش رضایت زناشویی در آنها گردید.

کلیدواژه ها:

پذیرش و تعهد ، رضایت زناشویی ، زنان.