عوامل موثر برادراک غیربصری در معماری برای نابینایان

بیشترین اطلاعات دریافتی انسان از طریق حس بینائی او می باشد. لذا فقدان یا وجود نقص در این حس در ارتباط انسان با محیط اطراف مشکل جدی ایجاد می نماید. نابینایان و کم بینایان بخاطر مشکل جسمی خود نمی تواند همسان با سایر مردم در فعالیت های اجتماعی و اقتصادی و ... حضور یابند. . این در حالی است که نابینایان از ابراز ترحم نسبت به ایشان بسیار ناراحت می شوند آنان نیازمند توانبخشی و آموزش های لازم هستند تا بتوانند به تنهایی کارهای روزمره خود را انجام دهند. نقش طراحی معماری مطلوب مراکز آموزش نابینایان در جهت پاسخ گویی به نیاز این قشر از مردم غیرقابل انکار است .بنابراین آنچه در این تحقیق پیش رو است، تلاشی است برای بررسی عواملی که نابینایان و کم بینایان می توانند با بهره گیری و استفاده از سایر حواس خود به ادراک غیر بصری برسند و همچنین طراحان با توجه به این فاکتورها می توانند فضایی مناسب نابینایان و کم بینایان ایجاد کنند. در این راستا باتوجه به علاقه پژوهشگران و بی توجهی نسبت به این موضوع در بدنه جامعه شهری ، سعی شده است تلاشی برای تشخیص درک نابینا از معماری و ارائه الگوی صحیحی از فضای مناسب با ادراک او با رعایت صحیح معیارها، ضوابط و استانداردهای تبیین شده توسط کارشناسان و صاحبنظران ذیربط، شرایط مطلوب توام با اطمینان خاطر و امنیت فضای کار و زندگی را برای نابینایان از روش مطالعات کتابخانه ای تامین شده است، که موجب شناسایی فاکتور های غیر بصری گردید، که این فاکتور های غیر بصری برای درک مناسب فضا برای نابینایان و محرک های قابل ادراک برای درک مناسب فضا و بهبود جهت یابی برای نابینایان تاثیرگذاراست.

کلیدواژه ها:

معماری ، نابینا ، ادراک غیر بصری ، ادراک محیطی ، جهت یابی