بررسی ساییدگی تیغه های کاردی گاوآهن چیزل در خاک های سیلتی رسی

فرآیند ساییدگی ابزار خاکورز مهمترین عامل محدود کننده عمر مفید و کاهش بازده کاری این ابزار می-باشد. این تحقیق به منظور بررسی اثر عمق و سطح کارکرد بر مقدارساییدگی تیغه های گاوآهن چیزل و همچنین شناسایی نقاط حساس تیغه انجام پذیرفت. آزمایشات در خاک با بافت سیلتی رسی در چهار روز و مساحت ۱۲ هکتار صورت گرفت. اثر متغیر عمق کار در سه سطح و مساحت کارکرد در پنج سطح مختلف بررسی شد. نتایج حاصل از تجزیه واریانس داده ها نشان داد که عمق کار و سطح کارکرد و برهم کنش متقابل آنها اثر معنی داری بر مقدار ساییدگی نوک و لبه تیغه دارد (P=۰.۰۱). مقایسه میانگین ها نشان داد که بیشترین مقدار سایش مربوط به تیمار A۱d۳ (سطح کارکرد ۱۲ هکتار و عمق ۲۵ سانتی متر) می باشد. همچنین نتایج این تحقیق نشان داد که نوک تیغه در اولین روز های کاری سریعتر ساییده می شود. بررسی ها نشان داد که در اولین هکتار از کارکرد تیغه، ۵۷‎/۰ درصد کاهش وزن در تیغه اتفاق افتاد و در دهمین هکتار از کارکرد تیغه۴۲‎/۰درصد ساییدگی مشاهده شد. همچنین نتایج نشان داد که در چهارمین روز کاری، نرخ کارکرد گاوآهن %۲۲ کمتر از روز اول و به دنبال آن مصرف سوخت تراکتور نیز %۲۸ بیشتر از روز اول کاری بوده است..

کلیدواژه ها:

تیغه کاردی ، خاکورزی ، سائیدگی ، نیروی کششی ، گاوآهن چیزل