ارزیابی تاثیر جایگزینی اسید آمینه هایی با بار منفی کمتر در پپتید تترامر سنتتیک S۳ مشتق از آمبوسیت خرچنگ نعل اسبی بر خاصیت ضد باکتریایی آن

مقدمه: بررسی آثار پپتیدهای دارای خاصیت ضد باکتریایی می تواند راه را برای به دست آوردن آنتی بیوتیک های موثرتر هموار سازد. در این تحقیق، پپتید تترامر Sushi۳ طراحی و بیان شد؛ سپس با پپتید تترامر Sushi۳ دیگری مطالعه و مقایسه گردید که به منظور تغییر خواص ضدباکتریایی، اسید آمینه های اسپارتیک اسید و پرولین آن با اسید آمینه های گلیسین و سرین جایگزین شده بودند. مواد و روش ها: ابتدا توالی های پپتیدی Sushi۳ تترامر یادشده، طراحی و ساخته و به ترتیب Mer۱ و Mer۲ نام گذاری و به طور جداگانه در پلاسمید pET-۲۶b(+) کلون گردید و درنهایت، به میزبان E.coli BL۲۱(DE۳)  انتقال داده شدند. پس از بیان پپتیدهای بالا، وجود پپتیدها با روش SDS-PAGE و وسترن بلات تایید گردید؛ سپس فعالیت ضدمیکروبی Mer۱ و Mer۲ بررسی و مقایسه شد. درنهایت، سمیت دو تترامر ساخته شده بر روی رده سلولی MDA-MB-۲۳۱ ارزیابی و مقایسه گردید. یافته ها: Mer۱ و Mer۲ بیان پروتئینی مشابه داشتند و اثر سمی هر دو پپتید روی رده سلولی تفاوت معنا داری نداشت؛ اما Mer۲ نسبت به Mer۱ ، در غلظت های یکسان، آثار ضدمیکروبی موثرتری دارد. بحث و نتیجه گیری: ارزیابی تاثیر جایگزینی اسید آمینه با بار منفی کمتر در افزایش فعالیت ضدمیکروبی پپتیدها، راهکار مناسبی است. نتایج بالا امکان طراحی و تولید پپتیدهای ضدمیکروبی علیه سویه های مقاوم به آنتی بیوتیک را به عنوان نسل بعدی آنتی بیوتیک ها افزایش می دهد.

کلیدواژه ها:

Antimicrobial peptides ، Factor c ، Horseshoe crab ، Sushi۳ tetramer peptide ، پپتید تترامر Sushi۳ ، خرچنگ نعل اسبی ، فاکتور c ، پپتیدهای ضدمیکروبی