توسعه زیر سطحی و ویژگی های زمین شناسی و ژئوتکنیکی نهشته های درشت دانه رودخانه زاینده رود در محدوده شهر اصفهان

توصیف و شناخت محیط رسوبی، در برآورد اولیه خواص مهندسی مصالح و برنامه ریزی مطالعات ژئوتکنیک کمک شایانی می نماید. قسمت عمده رسوبات کواترنری (درشت دانه و ریز دانه) شهر اصفهان توسط رودخانه زاینده رود نهشته شده است. با توجه به مشکلات مربوط به تعیین ویژگی های ژئوتکنیکی رسوبات درشت دانه و عدم مشخص بودن توسعه زیر سطحی این نوع رسوبات در فواصل دور از رودخانه زاینده رود در محدوده شهر از یکطرف و توسعه ساخت و سازها و لزوم حفر فضاهای زیرزمینی از طرف دیگر، شناخت ویژگیهای ژئوتکنیکی و نحوه توسعه زیرسطحی این رسوبات در شرایط محیط رسوبی قدیمی ضروری می باشد. لذا در این مطالعه با استفاده از اطلاعات ژئوتکنیکی ۳۸۴ گمانه اکتشافی، نقشه های محدوده تقریبی گسترش رسوبات درشت دانه رودخانه زاینده رود، برای اعماق ۵، ۱۰، ۲۰ و ۳۰ متری از سطح زمین تهیه گردید و ویژگی های ژئوتکنیکی آن ها با استفاده از نتایج آزمایش های آزمایشگاهی و برجا مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان می دهد ویژگی های ژئوتکنیکی رسوبات درشت دانه نسبت به عمق تغییر معنا داری ندارد و محدوده تقریبی گسترش زیر سطحی شن و ماسه رودخانه ای در گذشته، در محل هایی غیر از مسیر فعلی رودخانه، بوده است.

کلیدواژه ها:

نهشته های درشت دانه قدیمی ، رودخانه زاینده رود ، خواص ژئوتکنیکی ، آزمایش های آزمایشگاهی و برجا ، محیط رسوبی رودخانه ای