تجارب خودمراقبتی معنوی در نوجوانان : یک مطالعه کیفی

مقدمه: نوجوانی دوره ای از آگاهی و جستجو برای تقویت عقاید می باشد که از نظر رشد عقاید معنوی حساس­ترین دوره زندگی می باشد. رفتارهای معنوی به عنوانی یکی از مولفه های مهم سلامت روان نقش مهمی در شکل گیری شخصیت و هویت آنها دارد. لذا این مطالعه با هدف بررسی تجارب خودمراقبتی معنوی نوجوانان صورت گرفت. روش : این مطالعه کیفی با رویکرد تحلیل محتوی بر روی ۱۴ نوجوان ۲۰-۱۴ سال شهر گرگان در سال ۱۳۹۶ با روش نمونه گیری مبتی برهدف انجام شد. جمع آوری اطلاعات با استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته از اسفند۹۷ تا اردیبهشت ۹۸ انجام شد. مصاحبه ها پس از ضبط، بلافاصله به شکل متن نوشته شدند. آنالیز داده ها هم زمان با جمع آوری آنها با استفاده از روش تحلیل محتوی هدایت شده صورت گرفت. یافته ها: از تحلیل داده ها تعداد ۲۵۲ کد اولیه در زمینه تجارب معنوی نوجوانان استخراج گردید. این کدها پس از تحلیل در ۵ طبقه اصلی (خودکنترلی، استمداد ازخدا، قرب الهی، انجام فرایض دینی و فعالیت های شخصی) و ۱۶ زیرطبقه قرار گرفت. نتیجه گیری: تجارب خودمراقبتی معنوی یا همان اعمال خودمراقبتی معنوی که شامل طبقات فرعی فرایض دینی، فعالیت های شخصی، خودکنترلی، استمداد از خدا و قرب الهی بود  در نوجوانان موجب نزدیکی و انس با خدا و تحمل سختی ها و مشکلات و ارتقای سلامت روان می گردد. علاوه بر موارد فوق نوجوانان ذکر نمودند که انجام فعالیت های معنوی مانع سوگیری آنان به رفتارهای پرخطر می شود. لذا لازم است مسئولین و معلمان مدارس با درک نیازهای معنوی نوجوانان شرایط لازم را برای فعالیت های معنوی نوجوانان فراهم آورند

کلیدواژه ها:

Spiritual Experiences ، Adolescents ، Qualitative Study ، Content Analysis ، تجارب معنوی ، نوجوانان ، مطالعه کیفی