اثربخشی بازی درمانی مبتنی بر ارتباط والد-کودک بر کیفیت زندگی کودکان پیش دبستانی

چکیده مقدمه: بارزترین شیوه ی تغییر رفتار در کودکان، بازی درمانی می باشد. یکی از این روش ها، بازی درمانی مبتنی بر ارتباط والد-کودک است. هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی بازی درمانی مبتنی بر ارتباط والد-کودک برکیفیت زندگی کودکان پیش دبستانی است. روش کار: روش پژوهش، تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه ی آماری این پژوهش شامل کلیه ی کودکان پیش دبستانی شهرمیانه در سال ۱۳۹۷ بود . از میان آن ها تعداد ۳۲ تن به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش (۱۶) و کنترل (۱۶) قرار گرفتند. گروه مداخله در ۱۰ جلسه ی ۹۰ دقیقه ای  با "بازی درمانی مبتنی بر ارتباط والد-کودک" آموزش دیدند و این فرآیند اجرا شد، اما گروه کنترل آموزشی ندیدند. "پرسشنامه کیفیت زندگی کودکان پیش از دبستان" (۵-۱) ساله   (TNO-AZL Preschool Children Quality of Life Questionnaire(TAPQOL در مرحله پیش آزمون و پس آزمون، توسط والدین کودکان پاسخ داده شد. روایی محتوا و پایایی پرسشنامه به روش آلفای کرونباخ اندازه گیری شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار اس پی اس اس نسخه ۲۰  انجام پذیرفت.  یافته ها: بین میانگین نمرات در دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد (P<۰/۰۱). یافته ها حاکی از اثربخشی بازی درمانی مبتنی بر ارتباط والد-کودک در ارتقا کیفیت زندگی کودکان پیش دبستانی دارد. نتیجه گیری: با توجه به اثرگذاری مطلوب"بازی درمانی مبتنی بر ارتباط والد-کودک" بر افزایش ارتقا کیفیت زندگی کودکان پیش دبستانی، پیشنهاد می شود از این روش درمانی به عنوان یکی از راهکارهای ارتقا کیفیت زندگی کودکان استفاده شود.  

کلیدواژه ها:

Parent-child relationship-based play therapy ، Quality of life ، Preschool children.  ، بازی درمانی مبتنی بر ارتباط والد-کودک ، کیفیت زندگی ، کودکان پیش دبستانی.