مقایسه رفتارهای پرخطر، مهارت های ارتباطی و خودکارآمدی در نوجوانان پرورشگاهی، خانواده های جایگزین و عادی شهر بندرعباس

مقدمه: فرزندانی که در محیط خانواده پرورش می یابند، در آینده افراد مقاومی در برابر مشکلات زندگی هستند. از این رو این پژوهش باهدف مقایسه رفتارهای پرخطر، مهارت های ارتباطی و خودکارآمدی در نوجوانان پرورشگاهی، خانواده های جایگزین و عادی انجام شد. روش کار: روش پژوهش توصیفی و از نوع علی_مقایسه ای بود. جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان ۱۲ تا ۱۸ سال ساکن در پرورشگاه، خانواده های جایگزین و خانواده های عادی بندرعباس در سال ۱۳۹۴ بودند. نمونه این پژوهش متشکل از ۱۵۰ نوجوان بود که ۵۰ نوجوان پرورشگاهی و ۵۰ نوجوان خانواده های جایگزین به روش نمونه گیری هدفمند و ۵۰ نوجوان خانواده های عادی به صورت تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای به کار گرفته شده، مقیاس خطرپذیری نوجوانان ایرانی، مقیاس خودکارآمدی عمومی و آزمون مهارت های ارتباطی کوئین دام بود. برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیری و SPSS۲۲ استفاده شد. یافته ها: میانگین و انحراف معیار رفتارهای پرخطر در نوجوانان پرورشگاهی ۸۵/۵±۰۴/۱۱۸، خانواده های جایگزین ۲۱/۵±۱۴/۱۱۰ و خانواده های عادی ۰۶/۶±۸۲/۱۰۹، مهارت های ارتباطی در نوجوانان پرورشگاهی ۱۹/۶±۱۷/۱۱۱، خانواده های جایگزین ۶۲/۷±۱۱/۱۲۲ و خانواده های عادی ۴۲/۶±۰۳/۱۲۱ و خودکارآمدی در نوجوانان پرورشگاهی ۸۴/۳±۳۳/۵۳، خانواده های جایگزین ۰۱/۴±۳۹/۶۱ و خانواده های عادی ۲۶/۳±۲۰/۶۳ است. بین نوجوانان خانواده های عادی و خانواده های جایگزین در رفتارهای پرخطر، مهارت های ارتباطی و خودکارآمدی تفاوت معناداری وجود ندارد (۰۵/۰p>)؛ اما بین نوجوانان خانواده های عادی و خانواده های جایگزین با نوجوانان پرورشگاهی در رفتارهای پرخطر، مهارت های ارتباطی و خودکارآمدی تفاوت معناداری وجود دارد (۰۵/۰>p). نتیجه گیری: وقوع رفتارهای پرخطر در نوجوانان پرورشگاهی بالاست. مهارت های ارتباطی آنان ضعیف و ادراکشان از خودکارآمدی پایین است. بنابراین، تدوین برنامه ها و انجام آموزش هایی در جهت پیش گیری از رفتارهای پرخطر و افزایش مهارت های ارتباطی و خودکارآمدی نوجوانان پرورشگاهی حائز اهمیت است.  

کلیدواژه ها:

risky behavior ، communication ، self-efficacy ، orphanage ، adolescences. ، رفتار پرخطر ، ارتباط ، خودکارآمدی ، پرورشگاه ، نوجوانان