جایگاه برند ملی در دیپلماسی عمومی نوین جمهوری اسلامی ایران

برند مجموعه­ای از ادراکات­ ذهنی نسبت به عاملی است که در طول زمان شکل می­ گیرد. در این میان برند ملی تصویرکلی از یک کشوراست که ابعاد سیاسی،اقتصادی،تاریخی،فرهنگی را شامل می­ شود.برند­ ملی مفهومی چند بعدی، ترکیبی و به ­هم ­پیوسته است که امروزه در سیاست­ های خارجی کشورها به عنوان یکی از ابزارهای مهم قدرت­ نرم و از شاخصه ­های مدرن دیپلماسی­ عمومی­ نوین از جایگاه برجسته برخوردار است، زیرا برندسازی ملی علاوه بر اینکه نفوذ و قدرت نرم کشور را در جامعه مخاطب می­افزاید، در زدودن تصورات و ذهنیات غلطی که نسبت به یک کشور وجود دارد تاثیر بسزایی دارد. سوال اصلی در این پژوهش این­ است که آیا جمهوری ­اسلامی ­ایران توانسته است با ایجاد برند­ملی در عرصه دیپلماسی­ عمومی­ مدرن، موفق عمل نماید ؟ در فرضیه مذکور نیز ذکر شده ­است به رغم تمامی پتانسیل­ های بالقوه ایران در عرصه­ های فرهنگی، تاریخی و طبیعی اما بدلیل عدم شناخته شدن ایران به برندهایی که ابعاد مهم تمدنی ، فرهنگی این کشور را در برگرفته باشد، در کنار نبود سرمایه ­گذاری مناسب در زمینه تولید برنامه­ های تبلیغاتی از آثار تمدن ایرانی، ضعف درسایر شاخصه ­های از جمله رتبه ­بندی پایین اقتصاد ایران در ارزیابی­ های بین ­المللی، عدم ­توازن در سیاست­های داخلی و خارجی، بی تردید جمهوری اسلامی ­ایران تاکنون نتوانسته است از مبحث برند ملی در افزایش قدرت ­نرم و دیپلماسی­ عمومی خود به نحوه شایسته استفاده بهینه نماید .

کلیدواژه ها:

برند ملی ، قدرت نرم ، دیپلماسی عمومی ، دیپلماسی عمومی سنتی ، دیپلماسی عمومی مدرن