سنجش میزان توسعه یافتگی دهستانهای شهرستان شیروان به منظور برنامه ریزی ناحیه ای

توزیع متعادل امکانات و خدمات، گامی در جهت از بین بردن تفاوت های ناحیه ای و پراکندگی متناسب جمعیت در سطح منطقه است. یکی از راه های شناخت وضع موجود نواحی، از نظر میزان برخورداری از امکانات و خدمات، استفاده از روش آنالیز تاکسونومی عددی است. این الگو اولا زیرمجموعه های مورد مطالعه را به گروه های همگن تقسیم می کند، و ثانیا درجه ی توسعه یافتگی در داخل گروه همگن را محاسبه می کند. مقاله ی حاضر دهستان های شهرستان شیروان را از نظر ۳۸ شاخص مختلف در سال ۱۳۷۵، با استفاده از آنالیز تاکسونومی عددی، مورد مطالعه قرار می دهد. نتایج به دست آمده نشان می دهد که دهستان ”حومه“ توسعه یافته ترین و دهستان ”زیارت“ به عنوان توسعه نیافته ترین دهستان شهرستان به شمار می روند. از نظر توسعه یافتگی از ۸ دهستان شهرستان دو دهستان ”حومه“ و ”گلیان“ توسعه یافته تر، دهستان ”تکمران“ در حد متوسط و بقیه ی دهستان ها توسعه نیافته به شمار می روند. از نتایج این تحقیق می توان در برنامه ریزی های ناحیه ای و تخصیص بودجه و اعتبارات عمرانی استفاده کرد.