طراحی مهد کودک با رویکرد ارتقای حس مکان

دنیای اجتماعی کودک در میان همسالان وی شکل می گیرد. به علاوه در دنیای امروز فلسفه ی تعلیم و تربیت بر این اساس بنا شده است که تمامی جنبه های شخصیت فرد پرورش یابد به این صورت که برای داشتن انسانی سالم خلاق و مفید در جامعه لازم و ضروری است که همگام با توسعه ی قوای فکری عقلی فرد قوای اجتماعی و عاطفی او هم پرورش یابد. ایجاد مراکز و فضاهایی که پاسخگوی نیازهای کودکان و رشد خلاقیت و هوش آن ها باشد که نهایتا باعث ارتقاء سطح فکری، علمی و فرهنگی جامعه فردا می شود، امری ضروری است. بنابراین تحقیق حاضر درنظر دارد به بررسی مطالعه مرکز آموزشی (پیش دبستانی) شیراز با رویکرد (حس مکان) بپردازد. شیراز در یک منطقه کوهستانی واقع است و دشتی که شیراز در آن واقع است اطراف آن را کوه هایی احاطه کرده است. شیب جلگه شیراز از مغرب به مشرق است و همچنین از سوی شمال نیز شیب به جانب جنوب شرقی و جنوب غربی وجود دارد که در هنگام ریزش باران آب به جانب مشرق شهر جریان می یابد و مقداری از آب ها در نهایت به دریاچه مهارلو سرازیر می شود. بخشی از منابع آب شیراز از مخازن زیرزمینی است که قسمت عمده آن در منطقه شمالی و شمال غرب شیراز قرار دارد و آب پس از تصفیه مورد استفاده قرار می گیرد. رودخانه ای از وسط شهر می گذرد. رودخانه ای است کم آب که در فصل تابستان خشک می شود و به همین سبب آن را رودخانه خشک نامیده اند. در انتها راهکارهایی ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

مهدکودک ، رویکرد ارتقای حس مکان ، پیش دبستان ، معماری