تعیین الگوی بهینه کشت در کانال های آبیاری با استفاده از مدل IPM

چکیده محدودیت منابع آب و خاک به دلیل موقعیت جغرافیایی و اقلیمی کشور از یک سو و ضرورت تحقق پذیری آرمان خود کفایی در امور زیربنایی از سوی دیگر، موجبات بهره برداری بهینه از منابع آب و خاک موجود در سطح کشور را امری اجتناب ناپذیر می سازد. این تحقیق جهت حداکثر نمودن سود، تخمین آب مورد نیاز گیاه در دوره های زمانی مختلف، بهینه کردن الگوی کشت و مدیریت آبیاری درکانال اردیبهشت در سطح زیر کشت ۷۰۰۰ هکتار از شبکه اصلی سد درودزن (استان فارس) انجام پذیرفت که برای نیل به اهداف فوق از برنامه ریزی خطی (LP) و الگوریتم ژنتیک (GA) به عنوان یک روش بهینه یابی تصادفی استفاده گردید. مقایسه الگوی بهینه کشت حاصل از مدل با الگوی کشت فعلی زارعین (بهره بردار نماینده) نشان داد که مدل ارایه شده در این تحقیق که به اختصار۲ IPM نام گذاری شد، با تصمیم های زارعین برای کشت گیاهان مختلف به خوبی انطباق دارد. همچنین نتایج نشان داد که الگوی بهینه کشت (در فصل اول و دوم کشت) حاصل از الگوریتم ژنتیک (GA) شبیه برنامه ریزی خطی (LP) می باشد شایان ذکر است که برای به دست آوردن بهترین جواب در الگوریتم ژنتیک، تعداد تکرار ۸۰۰، اندازه جمعیت ۱۰۰، احتمال تقاطع ۶/۰، احتمال جهش ۰۲/۰ در نظر گرفته شد. واژه های کلیدی : مدیریت آبیاری، الگوریتم ژنتیک، الگوی بهینه کشت، استان فارس