بررسی تاثیر فشار زمان و ترتیب آزمون بر حافظه کلامی و عملی و یادآوری واژگان مرور شده با استفاده از دو روش نگه دارنده و بسط دهنده

مقدمه: یادآوری علاوه بر قدرت حافظه و روش یادگیری، حاصل شرایط یادگیری، شرایط آزمون و عملکرد متقابل این دو است. این پژوهش با دستکاری در شرایط آزمون به بررسی اثر فشار زمان در حین مرور و نیز اثر تغییر در ترتیب اجرای آزمون می پردازد. روش: ۱۶۶ دانش آموز با روش نمونه گیری چندمرحله ای به طور تصادفی انتخاب و در هشت آزمون یادآوری شرکت داده شدند. برای ایجاد فشار زمان، به مرور هر واژه زمان محدودی اختصاص داده شد. همچنین برای بررسی اثر ترتیب آزمون، گروه اول ابتدا از مرور نگه دارنده و سپس از مرور بسط دهنده استفاده کرد و گروه دوم همین روش را با ترتیب معکوس انجام داد. آزمون حافظه عملی و کلامی نیز به همین نحو اجرا شد. یافته ها: نتایج نشان داد فشار زمان به طور معنادار موجب کاهش عملکرد مرور بسط دهنده (در مقایسه با مرور نگه­دارنده) در یادآوری واژگان شده است. همچنین اجرای مرور نگه دارنده (به عنوان اولین آزمون) موجب افزایش معناداری در عملکرد این مرور بر یادآوری شد اما برتری حافظه عملی بر کلامی در فشار زمان و ترتیب های متفاوت همچنان بارز بود. نتیجه گیری: اگرچه مرور بسط دهنده راه­کار موثری در یادگیری است، اما از آنجاکه به منابع ذهنی و زمانی بیشتری نیاز دارد، عملکرد آن در شرایط فشار زمان کاهش می­یابد. از سوی دیگر، اثر تازگی آزمون بر مرور نگه­دارنده ،که نیاز به پردازش اطلاعات کمتری دارد، فزاینده است. رمزگردانی غنی(در مقایسه با تکلیف کلامی) از طریق ایجاد تجارب جسمی و حسی متفاوت باعث عملکرد بهتر تکلیف عملی در یادآوری آزاد می­شود.

کلیدواژه ها:

Free Recall ، Maintenance Rehearsal ، Elaborative Rehearsal ، Action Memory ، Verbal Memory ، Time Pressure ، یادآوری آزاد ، مرور نگهدارنده ، مرور بسط دهنده ، حافظه عملی و کلامی ، فشارزمان ، ترتیب آزمون