بررسی تاثیر آموزش مهارت های توجه بر جستجوی بینایی و گوش بزنگی بزرگسالان و کودکان

هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر آموزش توجه بر گوش به­زنگی و جست وجوی بینایی در بزرگ­سالان و کودکان است. روش: در این پژوهش با استفاده از نمونه­ گیری تصادفی هدفمند و با توجه به معیارهای پژوهش، ۶۰ آزمودنی(۳۰ آزمودنی بزرگ­سال و ۳۰ آزمودنی کودک بهنجار) انتخاب شدند. ابزار این پژوهش عبارت بود از: آزمون عملکرد پیوسته، آزمون توجه متمرکز، ارزیابی مختصر وضعیت روانی و پرسش نامه محقق ­ساخته (برای کنترل متغیرها). در شروع برای همه آزمودنی­ها پیش ­آزمون (آزمون عملکرد پیوسته و توجه متمرکز) اجرا شد. سپس آزمودنی­ های گروه بزرگسال طی سه هفته و در قالب پنج جلسه ۳۵ دقیقه­ ای و گروه کودکان به مدت پنج هفته و در قالب ۱۰ جلسه ۴۵ دقیقه­ای آموزش دریافت کردند و در پایان  برای آزمودنی­های هر دو گروه پس­ آزمون اجرا شد. یافته­ ها: تحلیل نتایج حاکی از تاثیرمعنادار آموزش توجه بر میزان پاسخ صحیح و زمان واکنش جست­وجوی بینایی و گوش به­زنگی بود. نتیجه­ گیری: با توجه به تاثیر آموزش توجه بر گوش به­زنگی و جست­وجوی بینایی، اهمیت این آموزش­ها بر شکل­ دهی پردازش و فرایندهای شناختی صحیح ،توجه به محرک­های مورد نظر و پاسخ­گویی سریع و بادقت بیش از پیش روشن می­شود.

کلیدواژه ها:

Attention Training ، Visual Search ، Vigilance ، Reaction Time ، The Rate Of Correct Answers ، آموزش توجه ، جست وجوی بینایی ، گوش به زنگی ، زمان واکنش ، میزان پاسخ صحیح