بررسی عوامل اجتماعی و اقتصادی مرتبط با میزان و نحوه ی گذران اوقات فراغت زنان (مطالعه موردی: زنان متاهل شاغل شهر نورآباد ممسنی)

اوقات فراغت به عنوان نمایی از سبک زندگی، مقوله ای است که افراد با آرامش و اختیار می توانند علایق و تمایلات خود را به کارگیرند و فرصتی است تا نگرش­های پنهان خود را تعین بخشند. اگرچه با افزایش میزان تحصیلات تغییر در نگرش­ زنان ایجاد شده است، اما آنها همچنان مسئولیت نقشهای خانگی را به عهده دارند و نقش­های متعددشان اوقات فراغت آنها را مشروط و محدود ساخته است. زنان شاغل با «مسئولیت دوگانه» کار بیرون و ارائه خدمات خانگی اغلب با کمبود وقت مواجه و وقت کافی ندارند؛ بدلیل اهمیت این موضوع این مطالعه عوامل اجتماعی و اقتصادی موثر بر میزان و نحو ه گذران اوقات فراغت زنان متاهل شاغل و موانع موجود بر سر راه آنان را مورد بررسی قرار داد. نمونه مورد مطالعه ۲۰۱ نفر از زنان متاهل شاغل شهر نورآباد ممسنی بودند. نتایج بدست آمده از مطالعه نشان می­دهد از بین متغیرهای مستقل در مدل تحقیق متغیرهای امکانات فرهنگی، تحصیلات، درآمد، تعداد فرزندان و نوع شغل همسر بیشترین تاثیر را بر میزان اوقات فراغت نمونه بررسی شده داشتند که ۳۱ درصد از تغییرات متغیر وابسته را توضیح دادند. نداشتن وقت به­عنوان اولین مانع و کمبود امکانات دومین مانع از نظر پاسخگویان عنوان شد.

کلیدواژه ها:

اوقات فراغت ، زنان ، مسئولیت ، نهاد خانواده