بهینه سازی مکانی حسگر/عملگر پیزوالکتریک بر پانل ساندویچی با اعمال اثرات ناپیوستگی

این مقاله با استفاده از رویکرد نرم های H۲ و ∞H به جانمایی بهینه وصله های پیزوالکتریک بر روی پانل ساندویچی یک فضاپیمای نمونه پرداخته است. برخلاف سایر روش های بهینه سازی موجود، رویکرد پیش رو نه تنها نرم مودهای کنترل شده سیستم را افزایش می دهد، بلکه می تواند با در نظر گرفتن مودهای باقی مانده و کاهش نرم های H۲ و ∞H، مشکلات اسپیل اور شدن سیستم را کاهش دهد. رفتار ارتعاشات باقی مانده سیسستم با در نظر گرفتن مدل سازه ساندویچی به جای استفاده از سازه های رایج و با استفاده از روش اجزاء محدود مدلسازی شده است. به منظور نمایش اثر جانمایی بهینه وصله های هوشمند پیزوالکتریک، رفتار ارتعاشی حلقه بسته سیستم با استفاده از کنترلر پسخوراند نرخ کرنش کنترل شده است. به منظور مدلسازی واقعی تر رفتار سازه، اثرات ناپیوستگی میان هسته و رویه ها در مدلسازی ها در نظر گرفته شده است.

کلیدواژه ها:

جانمایی بهینه ، نرم های ∞H و H۲ ، پیزوالکتریک ، پانل ساندویچی ، کنترل ارتعاشات ، ناپیوستگی