پیش بینی تجربه عشقی دانشجویان از طریق سبک حل مساله و انعطاف پذیری روانشناختی

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی تجربه عشقی دانشجویان از طریق سبک حل مسئله و انعطاف پذیری روان شناختی بود. نوع مطالعه توصیفی از نوع همبستگی بود. شرکت کنندگان ۲۰۰ نفر از دانشجویان (دختر و پسر) مقاطع، کارشناسی، ارشد و دکتری دانشگاه محقق اردبیلی بودند که به صورت نمونه گیری داوطلبانه حضور دا شتند. ابزارهای پژوهش مقیاس سبکهای حل مساله (PSS) را کسیدی و لانگ((۱۹۹۶، پرسشنامه پذیرش و عمل (AAQ-II) ساخته بودند و همکاران (۲۰۱۱) و پر سشنامه ضربه عشق راس((۱۹۹۹ بودند. نتایج به دست آمده نشان داد که سبک های حل مساله بر انعطاف پذیری تاثیر منفی معنیداری دارد، تاثیرسبکهای حل مساله بر ضربه عشقی دانشجویان معنیدار نیست و نمی توان ضربه عشقی دانشجویان را از طریق سبکهای حل مساله شان پیشبینی کرد، تاثیر انعطاف پذیری روانشناختی بر ضربه عشقی نیز رابطه مثبت و معنیدار است. یعنی با افزایش نمره هادر میزان انعطاف پذیری روانشناختی دانشجویان، نمره ضربه عشقی نیز افزایش یافته و با کاهش نمره های ضربه عشقی، نمره انعطاف پذیری روانشناختی دانشجویان نیز افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

تجربه عشق ، سبک حل مسئله ، انعطاف پذیری روانشناختی