بررسی تاثیر آموزش گروهی حل مساله بر برخی ویژگی های روان شناختی نوجوانان اقدام کننده به خودکشی

مقدمه: میزان بالای خودکشی و اقدام به آن در میان نوجوانان ضرورت وجود اقدامات درمانی را برای آنان آشکار می سازد. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر آموزش گروهی مهارت حل مساله بر برخی ویژگی های روانشناختی(افسردگی، ناامیدی و مهارت های مقابله ای) نوجوانان اقدام کننده به خودکشی انجام گرفته است. مواد و روش ها: در این مطالعه تاثیر روش مهارت حل مساله به عنوان متغیر مستقل بر افسردگی، ناامیدی و مهارت های مقابله ای با استفاده از گروه آزمایش و شاهد مورد مطالعه قرار گرفت. مطالعه شوندگان۲۶ نفر بودند که به صورت تصادفی انتخاب و به دو گروه آزمایش و شاهد تقسیم شدند؛ به آزمودنی های گروه آزمایش روش حل قدم به قدم مساله به مدت ۱۲ جلسه آموزش داده شد. متغیرها در شرایط پیش و پس آزمون با مقیاس افسردگی بک، آزمون ناامیدی بک و پرسشنامه مهارت های مقابله ای بلینگز و موس اندازه گیری شدند. داده ها با استفاده از آزمون آماری t مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش: یافته ها نشان داد که بین دو گروه آزمایش و شاهد در شرایط پیش از درمان تفاوت معنی داری در متغیرهای وابسته پژوهش وجود نداشت اما پس از اجرای روش درمانی تفاوت معنی داری در متغیرهای افسردگی، ناامیدی و مهارت های مقابله ای دیده شد.(۰۱/۰>P) بحث و نتیجه گیری: آموزش مهارت های حل مساله می تواند در کاهش میزان افسردگی، کاهش میزان ناامیدی و نیز در بهبودی مهارت های مقابله ای نوجوانان اقدام کننده به خودکشی موثر باشد.

کلیدواژه ها:

attempted suicide ، cognitive therapy ، problem solving ، adolescents ، اقدام به خودکشی ، شناخت درمانی ، حل مساله ، نوجوانان