تاثیر مهارتهای ارتباطی و فنون تدریس خلاقیت محور بر پیشرفت ریاضی دانش آموزان پسر دوره متوسطه آموزش و پرورش میاندوآب

هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی تاثیر مهارتهای ارتباطی و فنون تدریس خلاقیت محور بر پیشرفت ریاضی دانش آموزان پسر دوره متوسطه آموزش و پرورش میاندوآب می باشد. این تحقیق بر اساس نوع تحقیق، کاربردی است و روش آن بر اساس نحوه گردآوری داده ها، توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری این تحقیق، شامل کلیه دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهرستان میاندوآب میباشد که در سال تحصیلی ۹۹-۱۳۹۸ مشغول به تحصیل هستند. تعداد این دانش آموزان با استناد به آمار اداره کل آموزش و پرورش شهرستان میاندوآب ۲۳۹۶ نفر میباشد. از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای بر اساس فرمول کوکران ۳۳۱ نفر به عنوان نمونه از بین دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهرستان میاندوآب از بین رشته های (ریاضی- تجربی- انسانی- فنی وحرفه ای و کاردانش) انتخاب گردید. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه فنون تدریس خلاقیت محور تورنس (۱۹۹۲)، مهارت های ارتباطی جرابک(۲۰۰۴) و پرسشنامه محقق ساخته پیشرفت ریاضی دانش آموزان استفاده شده است. برای تبیین فرضیات تحقیق از روش های استنباطی از آزمون رگرسیون چندگانه در نرم افزار آماری ۲۰ SPSS استفاده شده است. نتایج حاصل نشان داد که مهارتهای ارتباطی، مهارتهای درک پیامهای کلامی و غیرکلامی، مهارت نظم دهی به هیجان ها، مهارت گوش دادن، مهارت بینش نسبت به فرآیند ارتباط، مهارت قاطعیت در ارتباط و فنون تدریس خلاقیت محور بر پیشرفت ریاضی دانش آموزان پسر دوره متوسطه تاثیر مثبت دارند. همچنین متغیرهای مهارتهای ارتباطی و فنون تدریس خلاقیت محور قابلیت پیش بینی پیشرفت ریاضی دانش آموزان پسر دوره متوسطه آموزش و پرورش میاندوآب را دارند.

کلیدواژه ها:

مهارتهای ارتباطی ، فنون تدریس ، خلاقیت محور ، پیشرفت ریاضی ، دانش آموزان میاندوآب.