چاپ سه بعدی ابرآلیاژ اینکونل ۶۲۵ به روش ذوب لیزر انتخابی
محل انتشار: فصلنامه مهندسی متالورژی، دوره: 23، شماره: 4
سال انتشار: 1399
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 455
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_METALL-23-4_007
تاریخ نمایه سازی: 19 آبان 1400
چکیده مقاله:
ساخت افزایشی یا چاپ سه بعدی به عنوان روشی جدید به منظور تولید قطعات مهندسی، در دهههای اخیر مورد توجه قرارگرفته است. این روش بر پایه اتصال مواد اولیه به صورت لایه به لایه به منظور تولید قطعات سه بعدی است که در مقابل روش ساخت کاهشی بر پایه ماشین کاری قرار دارد. در میان روش های مختلف ساخت افزایشی ذوب لیزر انتخابی به موجب کیفیت بالای قطعات تولیدی، برای ساخت قطعات فلزی از پودرهای آن ها مورد توجه ویژهای قرارگرفته است. در این میان آلیاژهای اینکونلی بویژه اینکونل ۶۲۵ با توجه به استفاده گسترده در کاربردهای مهندسی، مشخصههای ذاتی و جوشپذیری مناسب، گزینهای مناسب برای این فرآیند به حساب میآیند. از همین رو پس از تعیین متغیرهای بهینه، سه سری نمونه بهینه با مقادیر حرارت ورودی خطی ۰.۱۲۵، ۰.۱۵۰ و ۰.۱۷۵ ژول بر میلیمتر ساخته شده و خواص مکانیکی و ریزساختار آن ها مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که با افزایش حرارت ورودی، دانهها رشد نموده و تغییر در دانهبندی و توزیع عناصر آلیاژی صورت گرفته است؛ این موارد به تغییر در دورههای حرارتی اعمالی بر قطعات نسبت داده شد. خواص مکانیکی قطعات تولید شده نسبت به یکدیگر تغییرات قابل ملاحظهای نشان نداد لیکن به مراتب برتر از نمونههای ریختگی و قابل قیاس با نمونههای کارشده این آلیاژ بود. در همین راستا بررسی سختیسنجی قطعات دال بر مقادیر سختی به مراتب بالاتر از قطعات تولید شده نسبت به نمونههای ریختگی داشت. مطالعات میکروسکوپی نشان داد که این برتری خواص مکانیکی عمدتا ناشی از ریزدانگی قطعات تولیدی است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
خشایار معین فر
دانشجوی کارشناسی ارشد گرایش جوشکاری، دانشکده مهندسی متالورژی و مواد، پردیس دانشکده های فنی دانشگاه تهران، تهران، ایران.
فرزاد خدابخشی
استادیار دانشکده مهندسی متالورژی و مواد، پردیس دانشکده های فنی دانشگاه تهران، تهران، ایران.
سیدفرشید کاشانی بزرگ
استاد دانشکده مهندسی متالورژی و مواد، پردیس دانشکده های فنی دانشگاه تهران، تهران، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :