پایش عملکرد سیستم مدیریت سلامت، ایمنی و محیط زیست (HSE) با استفاده از شاخص های کلیدی عملکرد آینده نگر و گذشته نگر

اثربخشی سیستم های مدیریتی برای سازمان ها از این جهت بسیار پراهمیت تلقی می گردد که با توجه به تخصیص منابع و تعیین مسئولیت ها و نقش ها، به چه میزان انتظارات را جهت نیل به اهداف و خط مشی های بالاسری برآورده کرده اند. به این منظور، پایش دوره ای عملکرد شکل تازه ای به خود گرفت که طی آن، ضمن تعریف شاخص ها و معیارهایی، نسبت به اندازه گیری کمی و کیفی اقدام می کنند. سیستم های مدیریت سلامت، ایمنی و محیط زیست (HSE) از این قاعده مسثنی نبوده و بر اساس شاخص های عملکردی، قابل پایش و اندازه گیری هستند. مسلما نتایج حاصل از پایش عملکرد می تواند به شناسایی نقاط قوت و ضعف یک سیستم در یک بازه زمانی مشخص کمک کند و همچنین این امکان را به مدیران ارشد می دهد که عملکرد سیستم مدیریت HSE مورد نظر را با سال های گذشته و همچنین با سایر ارگان های مشابه مورد قیاس قرار دهند. لازم به ذکر است که تکنیک ها و متدهای متنوعی در زمینه پایش عملکرد سیستم های مدیریت HSE وجود داردن که در این مقاله سعی شده است یکی از پرکاربردترین تکنیک های پایش عملکرد تحت عنوان شاخص های آینده نگر (Leading Indicators) و شاخص های گذشته نگر (Lagging Indicators) مورد بحث قرار گیرد. در این متد، شاخص های آینده نگر به آن دست از شاخص هایی اطلاق می شود که نشان دهنده میزان برآورده شدن انتظارات جهت رسیدن به اهداف و خط مشی های سازمانی است و شاخص های گذشته نگر، در واقع همان کارنامه ای است که سیستم مدیریت HSE مذکور از خود بجای گذاشته است . با در کنار هم قرار دادن دو مدل از شاخص های عملکردی، می توان به تحلیل دقیق و باکیفیتی از نقاط قوت و ضعف عملکردی دست یافت.

کلیدواژه ها:

سیستم مدیریت HSE ، پایش عملکرد ، شاخص های کلیدی عملکرد ، شاخص های کلیدی عملکرد آینده نگر ، شاخص های کلیدی عملکرد گذشته نگر