ارزیابی تاثیر ساختار شبکه ای صنعتی بر ارتقاء ظرفیت های یادگیری در مناطق صنعتی

    خوشه­های صنعتی تمرکز پیوندیافته­ی شرکتهای کوچک و متوسط در یک فضای جغرافیایی است که با ارتقاء ظرفیت­های یادگیری به تقویت توسعه منطقه ای کمک می کنند. این نوع توسعه از طریق همجواری فضایی در مناطق صنعتی رخ می دهد. نتایج مطالعات مختلف نشان می دهد که شبکه ای شدن صنعتی در در چهارچوب همجواری شناختی، اجتماعی، نهادی و سازمانی، پیش نیاز اساسی ایجاد جریان یادگیری منطقه ای محسوب می شود. هدف اصلی مقاله حاضر، ارزیابی تاثیر ساختار شبکه­ای شدن صنعتی بر ارتقاء یادگیری در منطقه صنعتی قزوین و استان مرکزی می باشد. روش تحقیق مقاله کمی و رویکرد مقاله توصیفی، تحلیلی-تطبیقی است، که در آن نمونه­گیری بر اساس روش سیستماتیک طبقه­ای و جمع­آوری داده­ها از طریق مصاحبه و پرسش­نامه محقق ساخته ­انجام گرفته است. نتایج حاکی از آن است که بین متغیرهای شبکه­بندی و شدت روابط میان بنگاه­ها ارتباط معناداری وجود دارد. همچنین بررسی مولفه­های شبکه­بندی صنعتی تاثیرگذار بر یادگیری و نیز رابطه توپولوژی شبکه بر یادگیری نشان می­دهد ارتباط معناداری میان ساختار شبکه و یادگیری وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیونی چندگانه جهت استخراج تاثیر همزمان متغیرهای مستقل مرکزیت و شدت شبکه و نیز مولفه­های شبکه بندی بر متغیر وابسته یادگیری نشان میدهد برای متغیرهای  شبکه بندی و شدت ارتباط میان بنگاه ها ارتباط معناداری وجود دارد. همچنین مقایسه یافته ها نشان می دهد که صنایع ماشین سازی استان مرکزی ساختار شبکه ای تری نسبت به صنایع ماشین سازی منطقه قزوین در محدوده مورد مطالعه دارند. نتایج بیانگر آن است که شدت یادگیری در صنایع ماشین سازی استان مرکزی  نسبت به استان قزوین بیشتر می باشد و این امر موید مثبت بودن ارتباط شبکه ای شدن صنعتی و یادگیری می باشد.

کلیدواژه ها:

خوشه های صنعتی ، ساختار شبکه ای ، ظرفیت های یادگیری ، مناطق صنعتی ، توسعه منطقه ای ، استان قزوین ، استان مرکزی