بررسی تطبیقی حریم و سلسه مراتب فضایی در فضاهای مسکونی شهر تهران دوره های قاجار، پهلوی تاکنون (مطالعه موردی: خانه ظهیرالاسلام، خانه لولاگر، مجتمع سدروس)

بی حد و مرز بودن فضاها در بسیاری موارد سبب از بین رفتن آرامش مورد نیاز افراد و عدم احساس قلمرو و همچنین باعث ارتباطات فضایی ناخواسته با یکدیگر می شود. در این پژوهش میخواهیم به روابط پیکربندی فضایی، عمق فضا و ادراک وتاثیر آنها بر یکدیگر و تاثیر حریم برفرم پلان و سلسه مراتب فضایی آن در سه دوره قاجار، پهلوی و معاصر بپردازیم و تحلیلی بر این مطالعه موردی ها داشته باشیم و با استفاده از تکنیک های نرم افزار به تهیه جدول Entropy به معنای اینکه دسترسی هر فضا نسبت به فضای دیگر تا به چه میزان دشوار است. به کمک ترسیم نمودارهای توجیهی در نرم افزار تخصصی نحو فضا مورد مطالعه قرار گرفته اند. مهمترین نکته این است که حریم و سلسه مراتب فضایی در فضاهای مسکونی شهر تهران در دوره های تاریخی قاجار پهلوی تاکنون به چه نحو بوده است و آیا گسستگی در این روند وجود دارد؟ درادامه به ارزیابی پلان های دوره های تاریخی میپردازیم در گذر زمان عواملی همچون فرهنگ و فرم بسیار تاثیر بر نوع فضا و ساختار درونی پلان داشته اند. این نوشتار از نوع پژوهش موردی است و با استفاده از روش تحقیق ترکیبی انجام شده که شامل روش های توصیفی -تحلیلی با روش تجزیه و تحلیل اطلاعات از نوع استدلال منطقی است. و در بحث نتیجه گیری پژوهش بر استدلال های منطقی و در راستای پاسخ به مسئله پژوهش می باشد و در قالب دیاگرام های تصویری پیشنهاد می گردد تحقیق بر روی پلان های نمونه مطالعاتی دوره های مختلف نشان از ارتباط بین روابط فضای معماری و حریم دارد همچنین می تواند ارتباطات فضایی مناسب را برای دستیابی به حریم در پلان های معاصر را مشخص نماید.

کلیدواژه ها:

سلسه مراتب فضایی ، حریم ، روابط فضایی ، قاجار ، معاصر ، محیط مسکونی