بررسی عوارض درمان با الکتروشوک یک طرفه بر حافظه و فرایندهای شناختی بیماران زن مبتلا به اختلال افسردگی اساسی

زمینه: شواهد بالینی و عصب روان شناختی نشانگر اشکال در حافظه و فعالیت های عالی ذهن و فرایندهای شناختی پس از الکتروشوک در بیماران دچار اختلال افسردگی اساسی است. هدف: هدف از این پژوهش، مطالعه اثرات الکتروشوک بر حافظه و فرایندهای شناختی بیماران زن دچار اختلال افسردگی اساسی بوده است. روش: در یک طرح علی مقایسه ای پس رویدادی، عملکرد ۳۰ بیمار زن مبتلا به اختلال افسردگی اساسی بر اساس مصاحبه بالینی و مقیاس افسردگی بک (BDI) با استفاده از مجموعه آزمون های حافظه و نوروسایکولوژیک قبل و پس از دریافت الکتروشوک در چند مرحله و پس از دوره پی گیری یک ساله، ارزیابی و با عملکرد گروه دیگری از بیماران زن دچار اختلال افسردگی اساسی که فقط تحت درمان های دارویی بوده اند و از نظر متغیرهای سن، جنسیت، میزان تحصیلات و سایر متغیرهای مورد نظر در پژوهش با گروه بیمار کاملا همتا بودند، مقایسه شدند. نتایج حاصل از ارزیابی کمی و کیفی حافظه و فرآیندهای شناختی در دو گروه آزمایش و گواه نشان داد که تفاوت معنی داری میان حافظه عددی،حافظه منطقی ،بهره حافظه ،یادگیری کلامی شنوایی و سایر فرایندهای شناختی گروه آزمایش، قبل از الکتروشوک و همه مراحل بعد از آن  در مقایسه با گروه کنترل وجود داشت (۰۰۱/۰p<) (۰۰۱/۰p<). یعنی عملکرد حافظه و فرایندهای شناختی در همه مراحل بعد از الکتروشوک و حتی  ۱۲ ماه بعد ازان به طور معنی داری کاهش یافت (۰۰۱/۰p<). می توان نتیجه گرفت که الکتروشوک باعث کاهش حافظه و فعالیت های عالی ذهن و فرایندهای شناختی در بیماران زن مبتلا به افسردگی اساسی شده  است. همچنین نتایج حاصل از ارزیابی کمی و کیفی حافظه آشکار ساخت که اگر چه عوارض الکتروشوک بر حافظه پس از خاتمه جلسات کاهش یافته اما افت حافظه و فرایندهای شناختی پس از دوره پی گیری ۱۲ ماهه در مقایسه با گروه گواه کماکان به طور معنی داری تداوم داشته است (۰۰۱/۰p<).

کلیدواژه ها:

الکتروشوک یک طرفه ، حافظه ، فرایندهای شناختی ، اختلال افسردگی اساسی