معناشناسی تطبیقی واژه علقه در قرآن و طب

قرآن کریم «تبیانا لکل شئ» است و به همه علوم و فنون به شکل موجز و مختصر اشاره نموده است. یکی از مباحثی مهمی که در این کتاب آسمانی وجود دارد، مباحث مربوط به علم جنین شناسی است که قرآن کریم با ظرافت خاصی در رابطه با آن سخن به میان آورده است. رسیدن به معنای اصلی واژگان و دلالات آن ها نیاز به مباحث معناشناسی دارد که با مراجعه به کتاب های لغوی اصیل و قرآن کریم و بررسی سیر تطورات آن میسر می شود. دومین مرحله رشد و تکامل جنین از دیدگاه قرآن «علقه» می باشد. مفسران قرآن از دیر زمان غالبا علقه را به «خون بسته» معنا کرده اند. این واژه پنج مرتبه در آیات قرآن ذکر گردیده است و در مورد اینکه آیا علق همان علقه است و هر دو بیانگر یک مرحله از ادوار جنینی می باشند یا نه، رویکردهای گوناگونی وجود دارد. از این رو در این مقاله به  معناشناسی واژه «علقه» به شکل تطبیقی می پردازیم. واژه علقه توضیح مرحله چسبیدن اسپرم به تخمک است که قرآن کریم با ظرافت خاصی بدان اشاره نموده که هم عرب عصر نزول قرآن در حد خود بتواند آن را درک کند و هم دانشمندان و محققان عصر حاضر؛ چرا که قرآن کریم در همه دوره ها ساری و جاری است.

کلیدواژه ها:

قرآن کریم ، معناشناسی ، علقه ، طب