برابریابی فارسی دو ساخت نحوی «ماکان له ان یفعل» و «کان + ماده فعل»‎ در قرآن کریم

برای ترجمه یک متن، نخست باید پیام متن مبدا بر پایه تمامی عوامل شکل دهنده پیام آن متن‎ ‎در زبان مبدا به درستی دریافت شود. از مهمترین عوامل سازنده پیام، ساخت های نحوی متن مبدا است. این ساخت ها در تحلیل های بین زبانی و ترجمه، نقش بنیادی در شکل دهی معنای متن دارد. در این مقال به تحلیل دو ساخت نحوی "ماکان له ان یفعل" و "کان+ماده فعل" پرداخته و پس از تحلیل برابرهای این دو ساخت در فارسی و بررسی برخی از ترجمه های این دو عبارت، به ارائه ترجمه ای همسان و مبتنی بر تحلیل های انجام یافته از این ساخت ها با توجه به دیدگاه های نحویان، اعراب پژوهان و مفسران و دستور زبان فارسی، همت گمارده می شود. در بخش تحلیل نحوی "ماکان له ان یفعل" روشن می گردد که خبر این ساخت در جمله موجود و همان اسم مصدر به لام جر است و دلیلی بر تقدیر آن وجود ندارد و غرض در این ساخت نفی توان یا سلب حقی از سود خداوند است و در ساخت "شرط+کان+اسم فاعل ماده فعل" مراد قصد بر انجام کار است.

کلیدواژه ها:

ساخت نحوی ، ترجمه قرآن ، نقد ترجمه ، اسم شرط ، اسم فاعل