تاثیر کاربرد اپیبراسینولید بر تخصیص مواد فتوسنتزی، مقاومت به خشکی و عملکرد دانه دو ژنوتیپ لوبیا چیتی (Phaseolus vulgaris L.)
محل انتشار: فصلنامه پژوهشهای زراعی ایران، دوره: 19، شماره: 2
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 291
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JFCR-19-2_005
تاریخ نمایه سازی: 26 مهر 1400
چکیده مقاله:
به منظور بررسی تاثیر کاربرد اپیبراسینولید بر تخصیص مواد فتوسنتزی لوبیا، پژوهشی به صورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه زنجان در سال زراعی ۱۳۹۵-۱۳۹۴ اجرا شد. در این پژوهش، آبیاری مطلوب و تنش خشکی در کرتهای اصلی و ژنوتیپهای لوبیا (رقم کوشا و ژنوتیپ COS۱۶) و غلظتهای مختلف اپی براسینولید (عدم کاربرد هورمون یا شاهد، ۲، ۴ و ۶ میکرومولار) به صورت فاکتوریل در کرت های فرعی قرار گرفتند. در مرحله گل دهی، تنش خشکی اعمال (قطع آبیاری تا رسیدن پتانسیل آب خاک به ۵/۱- مگاپاسکال) و بوته های لوبیا با اپی براسینولید محلول پاشی شد و سپس آبیاری مجدد صورت گرفت. نتایج نشان داد که اثر اصلی تنش خشکی و نیز هورمون پاشی بر محتوای نسبی آب برگ، میزان پرولین، میزان مالون دی آلدهید، وزن خشک برگ، ساقه، غلاف و کل و عملکرد دانه معنی دار بود. هم چنین، اثر متقابل تنش خشکی در ژنوتیپ ها بر عملکرد دانه معنی دار بود. تنش خشکی باعث کاهش معنی دار وزن خشک برگ، ساقه، غلاف و عملکرد دانه شد و گیاه در شرایط تنش خشکی، مواد فتوسنتزی کمتری را به برگ و ساقه و مواد فتوسنتزی بیشتری را به غلاف، اختصاص داد. بالاترین عملکرد دانه در رقم کوشا در شرایط آبیاری مطلوب (با میانگین ۴۵/۳۰۲۵ کیلوگرم بر هکتار) و پایین ترین میزان این صفت در ژنوتیپCOS۱۶ در شرایط تنش خشکی (با میانگین ۸۹/۹۸۰ کیلوگرم بر هکتار) مشاهده گردید. کاربرد اپی براسینولید باعث افزایش وزن خشک برگ، ساقه، غلاف و عملکرد دانه در مقایسه با شاهد شد. بالاترین عملکرد دانه با کاربرد ۲ میکرومولار اپی براسینولید (با میانگین ۲/۲۰۶۸ کیلوگرم بر هکتار) حاصل شد و کاربرد این غلظت، عملکرد دانه را به میزان ۰۷/۴۶ درصد نسبت به شاهد افزایش داد. همچنین، کاربرد اپیبراسینولید با کاهش در میزان مالون دیآلدهید و افزایش در محتوای نسبی آب برگ و میزان پرولین باعث افزایش مقاومت به تنش خشکی شد. بنابراین، کاربرد اپی براسینولید را بهعنوان راهکاری جهت افزایش عملکرد دانه لوبیا و افزایش مقاومت به خشکی این گیاه می توان پیشنهاد نمود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهسا محمدی
دکتری فیزیولوژی گیاهان زراعی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان
مجید پوریوسف
گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان
افشین توکلی
گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :