دور و عمق مناسب آبیاری در مرحله رشد رویشی خرمای رقم برحی

برنامه ریزی آبیاری گیاهان زراعی و باغی به منظور استفاده بهینه از منابع آب در بخش کشاورزی از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد. این پژوهش با هدف تدقیق دور و عمق آبیاری در مرحله رشد رویشی خرمای رقم برحی به مدت دو سال در پژوهشکده خرما و میوه های گرمسیری انجام شد. تیمارهای دور آبیاری در سه سطح آبیاری پس از ۵۰، ۷۵ و ۱۰۰ میلی متر تبخیر تجمعی از تشت تبخیر کلاس A و تیمارهای عمق آبیاری در چهار سطح آبیاری به میزان ۶۰، ۸۰، ۱۰۰ و ۱۲۰ درصد تبخیر تجمعی از تشت تبخیر کلاس A بودند. نتایج نشان داد که تاثیر دور آبیاری، عمق آبیاری و اثرات متقابل آن ها بر درصد سبز ماندن و صفات رویشی گیاه معنی دار بود. کمترین مقدار سبز ماندن و صفات رویشی پاجوش در آبیاری پس از ۱۰۰ میلی متر تبخیر تجمعی از تشت و به میزان ۶۰ درصد تبخیر تجمعی از تشت تبخیر وجود داشت. درصد سبز ماندن و مقدار صفات رویشی پاجوش نشان داد که انجام آبیاری با ۳/۱۷۱۶ و ۳/۲۷۰۲ مترمکعب در هکتار در سال های اول و دوم (پس از ۷۵ میلی متر تبخیر تجمعی از تشت تبخیر با عمق آبیاری معادل ۸۰ درصد تبخیر تجمعی از تشت تبخیر کلاس A) برنامه آبیاری مناسبی برای پاجوش های خرمای رقم برحی بود.

کلیدواژه ها:

آب ، برنامه ریزی آبیاری ، صفات رویشی ، نیاز آبیاری