بررسی تاثیر تاریخ های مختلف کاشت و کودهای شیمیایی، دامی و تلفیقی بر میزان ماده موثره دانه گیاه دارویی خارمریم (Silybum marianum (L.) Gaerate)

به منظور بررسی تاثیر تاریخ های مختلف کاشت و سطوح مختلف تغذیه ای (شیمیایی و آلی) بر عملکرد و میزان ماده موثره دانه گیاه دارویی خارمریم (Silybum marianum (L.) Gaerate)، آزمایشی در سال زراعی ۱۳۸۹-۱۳۸۸ به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با ۳ تکرار در مزرعه آموزشی و تحقیقاتی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز انجام شد. عامل اصلی تاریخ کشت در سه زمان: (۲۳ آبان، ۱۰ آذر و ۲۴ آذر) و عامل فرعی سطوح تغذیه ای مختلف در شش سطح: F۱- شاهد (عدم مصرف کود)، F۲- ۱۰۰% کود شیمیایی NPK (۱۵۰- ۱۲۰- ۱۰۰)، F۳- ۲۵% کود آلی +۷۵% کود شیمیایی (۵/۷ تن دامی و NPK (۵/۱۱۲- ۹۰- ۷۵))، F۴- ۵۰% آلی+۵۰% شیمیایی (۱۵ تن کود دامی و NPK (۷۵- ۶۰ -۵۰))، F۵- ۷۵% آلی+۲۵% شیمیایی (۵/۲۲ تن کود دامی + NPK (۵/۳۷- ۳۰- ۲۵)) و F۶- ۱۰۰% کود آلی (۳۰ تن کود دامی) بودند. نتایج بدست آمده نشان داد که تاریخ کاشت تاثیر معنی داری بر درصد فنول، درصد فلاونوئیدها و میزان سیلی مارین دانه داشت. تاخیر در کاشت منجر به کاهش میزان سیلی مارین دانه گردید. درحالی که بالاترین درصد فنول و فلاونوئیدهای دانه در تاریخ ۲۴ آذر بدست آمد. از نظر سطوح کودی نیز بیشترین درصد فلاونوئیدها، عملکرد فلاونوئیدها و عملکرد سیلی مارین از تیمار کودی ۱۰۰% شیمیایی و سطوح کودی تلفیقی حاصل گردید. در این رابطه تیمار F۲ مزیتی نسبت به سطوح کودی تلفیقی نداشت. همچنین بالاترین درصد فنول و عملکرد فنول از سطوح کودی تلفیقی بدست آمد. بنابراین بیشترین میزان سیلی مارین از تیمار  F۶ و بیشترین فعالیت آنتی اکسیدانی دانه از تیمار F۴ و F۶ حاصل شد.

کلیدواژه ها:

خارمریم (Silybum marianum (L.) Gaerate) ، کود دامی ، تاریخ کاشت ، سیلیمارین ، فنول ، فعالیت آنتیاکسیدانی