کاربرد پساب صنعتی در آبیاری گونه های وتیورگراس و پامپاس گراس و بررسی میزان جذب سولفات،کلر،منیزیوم و سدیم

رشد جمعیت در دهه های اخیر و گسترش نیازهای انسان و بالارفتن سطح بهداشت،باعث گردیده که منابع آب شیرین سطحی و زیرزمینی بیش از حد مصرف شود و در حالت های بحرانی قرار گیرند. این مساله در دوره های خشکسالی تشدید می گردد و برای کشور هایی چون ایران که بر روی کمربند خشک زمین قرار دارد محسوس ترمی باشد، برای حل این مشکل بایستی به منابع آب نامتعارف از جمله فاضلاب ها برای کشاورزی روی آورد تا باعث آزاد سازی منابع بالقوه آب برای سایر مصارف گردد. هدف از انجام این تحقیق امکان سنجی استفاده از درصدهای مختلف پساب حاوی فرمالدئید در ایجاد فضای سبز با 2 نوع گونه گیاهی وتیور گراس و پامپاس گراس در یک خاک Loam Sandy Clay بود. این تحقیق به صورت کاملا تصادفی در قالب طرح فاکتوریل با 3 تکرار انجام شد . با بررسی تجزیه پساب مشخص گردید که پساب از لحاظ شوری و نفوذپذیری دارای محدودیت شدید است. میزان فرمالدئید آن 45 برابر بیشتر از حد مجاز و میزان سولفات تقریبا 3 برابر حد مجاز برای مصارف کشاورزی و آبیاری است. نتایج نشان داد که تیمارهای 50 % و 100 % هردو گونه از بین رفتند اما سایر تیمارها به خوبی رشد کرده و همگی خود را با شرایط تطبیق دادند و در نهایت وتیور 10 % بیشترین میزان جذب کلر سولفات،منیزیوم و سدیم و کمترین افزایش شوری را نسبت به پامپاس گراس دارا بود.

کلیدواژه ها:

پساب فرمالدئید ، وتیور گراس ، پامپاس گراس ، فضای سبز