مقایسه سیستم های فعال سازی/بازداری رفتاری‎ ‎دختران فراری با دختران غیرفراری

پدیده  فرار دختران از منزل که در طی سال های اخیر در جامعه رو به فزونی نهاده از     مقوله های آسیب اجتماعی است که مهار آن به مدیریت قوی اجتماعی نیازمند است. ولی در کنار این عامل ویژگی های شخصیتی و انگیزه فردی نیز در ایجاد این معضل نقش بسیار مهمی دارد. این مطالعه از نوع پس رویدادی می باشد. بدین منظور ۱۲۰ آزمودنی (۶۰ نفر دختر فراری و ۶۰ نفر دختر غیرفراری) انتخاب شدند. این دختران فراری ۳۰-۱۱ سال داشتند که در دوره زمانی ۱۳۹۱-۱۳۹۰ توسط نیروی انتظامی دستگیر و به مرکز اورژانس اجتماعی شهر تبریز تحویل داده شده بودند. دختران غیرفراری بر اساس سن، میزان تحصیلات، طبقه اقتصادی با دختران فراری همتا شدند. در این مطالعه از مقیاس سیستم های بازداری/فعال­سازی رفتاری کارور و وایت استفاده شد. نتایج حاصل از یافته های تحقیق نشان داد که تفاوت دو گروه دختران فراری و دختران غیرفراری در سیستم فعال سازی و سیستم بازداری رفتاری با یکدیگر متفاوت بوده و هر دو سیستم در دختران فراری فعال تر است. تفاوت بین سیستم های فعال سازی/بازداری رفتاری دختران  فراری و دختران  غیرفراری معنادار می باشد. چالش های نظری و پژوهشی در پی بردن به عوامل شخصیتی دختران فراری دریچه ای نوین به سوی پرسش هایی است که دهه ها ذهن  پژوهشگران را به خود معطوف داشته است تا به بررسی عوامل شخصیتی دخیل در فرار دختران از منزل بپردازد.

کلیدواژه ها:

سیستم بازداری رفتاری ، سیستم فعال سازی رفتاری ، دختران فراری