بررسی چگونگی رویارویی امام علی (ع) با مسائل کلامی، در نهج البلاغه

چکیده در دوران رسالت پیامبر (ص)، اندیشه های فکری و کلامی، مسلمانان را با مشکل چندانی مواجه نمی کرد، اما با رحلت ایشان و در پی تحولات سیاسی و اجتماعی گسترده ای که جامعه اسلامی به خود دید، مسائل عقیدتی گاه نه به عنوان باور شخصی مسلمان، بلکه نماد جریانی انشعاب یافته از امت یکپارچه اسلامی به شمار می آمد. در این میان، امام علی (ع) گو اینکه از حکومت کنار گذاشته شد و عرصه برای ایشان تنگ آمد، اما چون حکومت فقط یکی از شئون امامت است، در دوران عزلت، به قدر میسور، اندیشه های صحیح کلامی را تبیین کرد و آنگاه که زمام حکومت را با قدرت به دست گرفت، در شناسایی انحرافات فکری و بیان عقیده صحیح دریغ نورزید. در نهج البلاغه گوشه ای از این رویارویی ها منعکس شده است. این پژوهش که با روش توصیفی تحلیلی سامان یافته، در پی پاسخ به این پرسش است که: مهم ترین موضوعات کلامی پیش روی امام علی (ع) کدام است و مواجهه ایشان در نهج البلاغه چگونه است؟ یافته های تحقیق حکایت از آن دارد که امام (ع) با سه ابزار قرآن، سنت و عقل به مواجهه با موضوعات کلامی، از جمله امامت، کفر و ایمان، حکمیت در دین، قضا و قدر، و تشبیه و تنزیه، برخاستند.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: امام علی (ع) ، نهج البلاغه ، مسائل کلامی ، فرقه ها