بررسی مقایسه ای دو تکنیک آناستوموز گردنی ازوفاگوگاستروستومی با یا بدون فوندوپلیکاسیون نسبی در بیماران مبتلا به سرطان مری
محل انتشار: مجله دانشکده پزشکی مشهد، دوره: 51، شماره: 1
سال انتشار: 1387
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 755
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_MJMS-51-1_008
تاریخ نمایه سازی: 7 مهر 1400
چکیده مقاله:
مقدمه: رایج ترین شیوه جراحی در درمان سرطان مری، روش ازوفاژکتومی ترانس هیاتال با جایگزینی معده و آناستوموز ازوفاگوگاستریک در گردن است. از جمله عوارض مهم این روش خطر نشت آناستوموز و تنگی است. در این مطالعه اثر انجام فوندوپلیکاسیون نسبی در میزان بروز این عوارض بررسی شده است. روش کار: در این مطالعه مداخله ای آینده نگر که طی سالهای ۱۳۸۴ – ۸۶ در بیمارستان های قائم (عج) و امید مشهد انجام شد، ۶۰ بیمار مبتلا به تومور ثلث میانی و تحتانی مری و تحت درمان با ازوفاژکتومی ترانس هیاتال، مورد بررسی قرار گرفتند. بیماران به طور تصادفی به دو گروه مساوی تقسیم شدند، در گروه اول آناستوموز مری گردنی به خلف معده در دو ردیف همراه با فوندوپلیکاسیون نسبی معده به دور مری به صورت پوشش ناکامل انجام شد و در گروه دوم آناستوموز به صورت رایج و ساده در خلف معده انجام گرفت. بیماران حداقل به مدت ۶ ماه پیگیری شدند و در یک مطالعه مقایسه ای از نظر بروز نشت و تنگی های خوش خیم بعد از عمل و تنگی محل آناستوموز مورد بررسی قرار گرفتند. به منظور انجام این مقایسه از روش آماری آزمون مجذور کای استفاده شد. نتایج: در این مطالعه نسبت مرد به زن ۳۶ به ۲۴ با متوسط سن ۴/۷+ ۶/۵۳ سال بوده است. از ۶۰ بیمار، ۷/۷۶% مبتلا به اسکواموس سل کارسینوما و ۳/۲۳% مبتلا به آدنوکارسینوما بودند. در ۷/۷۷% موارد تومور در ثلث تحتانی و در ۳/۲۸% در ثلث میانی واقع بود. نشت آناستوموز ازوفاگوگاستریک گردنی در ۲ مورد آناستوموز با فوندوپلیکاسیون نسبی و در ۳ مورد آناستوموز ساده گزارش شد (۶۴/۰ =p) که اختلاف معنی دار آماری مشخص نشد. تنگی محل آناستوموز در هیچ یک از بیماران گروه فوندوپلیکاسیون نسبی گزارش نشد ولی در گروه بدون فوندوپلیکاسیون تنگی در ۴ مورد گزارش گردید (۰۳/۰=p) که از نظر آماری اختلاف معنی دار است. نتیجه گیری: انجام ازوفاگوگاستروستومی با فوندوپلیکاسیون نسبی با توجه به اثرات آن در کاهش بروز تنگی آناستوموز گردنی و میزان قابل قبول بروز فیستول توصیه می گردد، ولی مطالعات تکمیلی در آینده ضروری است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمد تقی رجبی مشهدی
متخصص جراحی عمومی و فلو شیب جراحی قفسه سینه،
رضا باقری
استاد یار
قاسم فغانزاده گنجی
استاد یار دانشگاه علوم پزشکی بابل
رضا شجاعیان
رزیدنت ارشد جراحی عمومی
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :