واکاوی نسبت فرد و جامعه در اندیشه اجتماعی غربی و اسلام شیعی

هدف پژوهش حاضر واکاوی نسبت فرد و جامعه در اندیشه اجتماعی غربی و اسلام شیعی می باشد.در اسلام شیعی، تصور فرد و جامعه به طور مجزا، تصوری ناممکن است و ایندو عنصر در نسبت باهمدیگر معنا میدهند؛ مقصود از بحث نسبت فرد و جامعه در رویکرد اجتماعی، پس از بحث اصالتیا عدم اصالت وجودی آن، میزان و نوع تاثیرگذاری جامعه در تکوین و تغییر شخصیت فرد و همچنینجهات و مقدار تاثیرگذاری فرد بر جامعه و نوع تعامل آنها میباشد و هم فرد نسبت به جامعه تکالیفیرا ایفا می کند و هم جامعه وظایفی را نسبت به افراد عهده دار است. قرآن، حق را آمیخته ای از هر دوویژگی فردی و اجتماعی می داند؛ از اینرو، نه فرد می تواند از تاثیرات زندگی اجتماعی خارج شود وآن را نادیده بگیرد و نه جامعه می تواند بی توجه از عناصر خود باشد، و در اندیشه غربی، بسیاری ازاندیشمندان و صاحبنظران در حوزه های مختلف، اصالت و اهمیت را به فرد داده و معتقد هستند افراددر تعامل و کنش متقابل خود جامعه را ساخته و پویا نگه می دارند. و برخی نیز جامعه را شکل دهندهحرکات و فعالیت تک تک افراد و اعضای جامعه دانسته و برتری را با جامعه می دانند.

کلیدواژه ها:

اندیشه اجتماعی ، اندیشه اجتماعی غربی ، اسلام ، شیعه ، اندیشه اجتماعی اسلام شیعی