الگوی بهبود فرهنگ یادگیری سازمانی کارکنان دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری

زمینه و هدف: ارتقای آمادگی دفاعی، بهبود زیرساخت نیروی انسانی و توسعه فرهنگ یادگیری و نوآوری از الزامات اساسی سازمان های دفاعی است. بر این اساس، در پژوهش حاضر الگویی جهت بهبود فرهنگ یادگیری سازمانی در دانشگاه هوایی شهید ستاری ارائه شده است. روش شناسی: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، نوعی پژوهش آمیخته اکتشافی است. جامعه آماری تحقیق در هر دو مرحله کیفی و کمی شامل اعضای هیئت علمی دانشگاه هوایی بود و نمونه آماری به روش نمونه گیری غیراحتمالی هدفمند انتخاب شدند. در مرحله کیفی از تعداد ۶ نفر و در مرحله کمی از تعداد ۱۰ نفر از خبرگان استفاده شد. جهت تحلیل داده های کیفی از روش تحلیل محتوا و نرم افزار مکس کودا و در بخش کمی نیز از روش مدل سازی ساختاری تفسیری استفاده شد. یافته ها: الگوی نهایی از هشت سطح تفکر سیستمی، محیط کاری امن، پاداش، ریسک پذیری و ارتباطات به عنوان عوامل تاثیرگذار و عوامل رهبری، نظام خلق و تسهیم دانش، آموزش، ترغیب همکاری و یادگیری گروهی، آینده گرایی، تاکید راهبردی بر برون سازمان، اهداف مشترک، عملگرایی، اختیار عمل و ظرفیت مازاد سازمانی به عنوان متغیرهای تاثیرپذیر تشکیل شده است. نتیجه گیری: معیار تفکر سیستمی در سطح هشتم و تاثیرگذارترین معیار و ظرفیت مازاد سازمانی، ترغیب همکاری و یادگیری گروهی و نظام خلق و تسهیم دانش به عنوان تاثیرپذیرترین عوامل شناخته شدند. بر این اساس، مدیران باید در فرایند ایجاد فرهنک یادگیری به روابط بین متغیرها توجه نمایند.

کلیدواژه ها:

فرهنگ ، یادگیری سازمانی ، ریسک پذیری ، دیمتل-مدلیابی ساختاری تفسیری