واکسن DNA ای علیه باکتری ویبریو کلرا بر پایه سازه کایمری متشکل از ژن هایOMPW ، TCPAو CTB ارزیابی ایمنی زایی آن

سال انتشار: 1399
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 448

نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

BIOCONF21_0377

تاریخ نمایه سازی: 7 شهریور 1400

چکیده مقاله:

باکتری ویبریو کلرا عامل بیماری وبا از مهمترین دلایل مرگ ومیر در کودکان زیر ۵ سال بخصوص در کشورهای در حال توسعه ا ست. بنابراین، پژوهش در رابطه با بهبود اقدامات پی شگیرانه و راهکارهای درمانی در جهت مهار این بیماری بسیار مهم ا ست. از ژنهای ضروری ویبریوکلرا با خا صیت پاتوژنی سیته، میتوان به ژنهای CtxB زیر واحد B کلرا انتروتوکسین که مسئول اتصال سم به سلول یوکاریوتی میبا شد، TcpAعامل کلونیزا سیون باکتری و OmpWپروتئین خارج سلولی حفاظت شده و عامل تثبیت کننده باکتری در برابر شوک محیطی، ا شاره کرد. واک سن های بر پایه DNA بهدلیل تولید آسان، بازدهی بالا و پایداری تیتر آنتی بادی مورد توجه محققان قرار گرفته است. در این تحقیق یک سازه نوترکیب در برگیرنده سه ژن یاد شده در بالا در ناقل pEGFP-N۱ (دارای نشان فلور سنت) همسانه سازی و در رده سلولی HT۲۹ بیان شد. پس از تایید بیان در زیر میکرو سکوپ فلور سنت، سازه نوترکیب در وکتور pcDNA۳ هم سانه سازی شد و به میزان ۱۰۰میکروگرم همراه با ادجوانت فروند به موشهای BalbC جهت ایمنی زایی در سه نوبت تزریق شد. تیتر آنتیبادی تولید شده علیه DNA واکسن با استفاده از پروتئین نوترکیب و سلول کامل باکتری توسط الایزای غیرمستقیم ارزیابی شد. حداقل غلظت IgG برای مهار اثر سم CT در کشت سلولY۱ بررسی شد. پس از تعیین دوز کشنده باکتریایی، زنده مانی موشهای نوزادی که از مادران ایمن متولد شدند، بررسی شد. تیتر آنتی بادی در موشهای ایمن شده در مقایسه با موشهای کنترل بیش از ۳ برابر افزایش یافت. در چالش حیوانی نوزادان موش متولد شده از مادران ایمن، با انتقال آنتیبادی از خون و شیر مادر، ۱۰۰ بقا در برابر لتال دوز دیده شد. با توجه به نتایج ELISA، کشت سلولی و چالش حیوانات، به نظر میرسد وسازه نوترکیب DNA ای اثر محافظتی بهتری داشته و میتواند به عنوان کاندید واکسن مطرح شود.

نویسندگان

طاهره زارعی طاهر

ایران، تهران، دانشگاه شاهد، دانشکده ی علوم پایه،

سیدلطیف موسوی گرگری

ایران، تهران، دانشگاه شاهد، دانشکده ی علوم پایه