اثر استفاده سطوح مختلف منابع آلی (کیلات با متیونین) و معدنی (سولفات منگنز) بر عملکرد، کیفیت تخم مرغ و متابولیت های خونی مرغ های تخم گذار سویه های- لاین W۳۶‎ در شرایط تنش گرمایی

در این تحقیق تاثیر دو نوع منبع (آلی-متیونینه و معدنی-سولفاته) و سه سطح منگنز (۲۵، ۹۰ و ۱۳۵ میلی گرم در کیلوگرم) در جیره بر عملکرد، کیفیت تخم مرغ و فراسنجه­های خونی در مرغ تخم گذار نژاد های-­لاین W۳۶ در شرایط تنش گرمایی مورد مطالعه قرار گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل افزایش؛ ۲۵ میلی گرم در کیلوگرم منگنز سولفاته (تیمار ۱)، ۹۰ میلی گرم در کیلوگرم منگنز سولفاته (تیمار۲)، ۱۳۵ میلی گرم در کیلوگرم منگنز سولفاته (تیمار۳)، ۲۵ میلی گرم در کیلوگرم منگنز آلی (تیمار۴)، ۹۰ میلی گرم در کیلوگرم منگنز آلی (تیمار۵) و ۱۳۵ میلی گرم در کیلوگرم منگنز آلی (تیمار۶)، به جیره پایه بودند. در این آزمایش از ۳۶۰ قطعه مرغ تخم گذار در سن ۲۲ هفتگی و به صورت فاکتوریل ۳×۲ در قالب طرح کاملا تصادفی شامل ۶ تیمار و ۴ تکرار (۱۵ پرنده در هر تکرار) استفاده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که در مورد صفات تولیدی، منبع منگنز تاثیری بر درصد تولید نداشت، ولی افزایش سطح منگنز منجر به بهبود درصد تولید، ضریب تبدیل غذایی و توده تخم مرغ تولیدی گردید. استفاده از مکمل آلی و یا افزایش سطح منگنز، مصرف خوراک را به طور معنی داری کاهش داد. منبع و سطح منگنز تاثیر معنی داری بر وزن سفیده و زرده تخم مرغ نداشتند، ولی سطح منگنز بر وزن پوسته، ارتفاع سفیده، منگنز و فسفر خون تاثیر معنی داری داشت. اگرچه منبع منگنز بر متابولیت­های خون تاثیر نداشت، اما فعالیت سوپراکسید دسموتاز سرم در گروه­هایی که منگنز آلی مصرف کردند، به طور معنی داری افزایش یافت. به­عنوان نتیجه­گیری کلی، مکمل جیره با منگنز با سطح ۱۳۵ میلی گرم درکیلوگرم به­خصوص از منبع کیلاته متیونین منجر به بهبود صفات عملکردی و به ویژه کیفیت پوسته تخم مرغ در فاز اول تولیدی مرغ های تخم گذار تحت شرایط تنش گرمایی گردید.

کلیدواژه ها:

تنش حرارتی ، درصد تولید ، منگنز آلی ، منگنز معدنی ، مرغ تخم گذار