ارزیابی نظام آموزش مجازی در دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی در دوران همه گیری کروناویروس ۲۰۱۹

مقدمه: بیماری همه گیر COVID ۱۹ سیستمهای آموزشی در سراسر جهان از جمله آموزش عالی ایران را تحت تاثیر قرار داده است. آموزش مجازی برای جلوگیری از اختلال در آموزش در دانشگاه های علوم پزشکی ایران به عنوان جایگزینی برای رویکردهای متعارف آموزش رواج یافته است.  ما در مطالعه حاضر نظام آموزش مجازی را در دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی از دیدگاه اعضای هیات علمی و دانشجویان مورد ارزیابی قرار دادیم. روش کار: در این مطالعه توصیفی تحلیلی، ۱۱۵ عضو هیئت علمی و ۳۵۴ دانشجو از دانشکده های مختلف با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. جمع آوری داده ها با استفاده از پرسشنامه ای که شامل ۸ مولفه برای ارزیابی سیستم آموزش مجازی بود، انجام شد. مولفه ها شامل فعالیت های یاددهی-یادگیری ، انعطاف پذیری ، محتوای آموزشی و سازمانی ، تعامل و بازخورد ، پشتیبانی کاربران ، حجم کار و سامانه آموزش مجازی بودند. از آمار توصیفی و استنباطی برای تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار گراف پد پریزم استفاده شد. نتایج: یافته ها نشان داد از دیدگاه دانشجویان و اعضای هیات علمی همه مولفه های آموزش مجازی در وضعیت نیمه مطلوب (میانگین نمره بالاتر از متوسط) می باشند، تنها مولفه تعامل و بازخورد در وضعیت نامطلوب (میانگین نمره پایین تر از متوسط) قرار داشت. علاوه بر این، ما دریافتیم که تفاوت معناداری بین دیدگاه اعضای علمی و دانشجویان در مولفه های مختلف مرتبط با آموزش مجازی بجز مولفه سامانه آموزش مجازی وجود دارد. نتیجه گیری: به منظور ارتقای کیفیت آموزش مجازی پیشنهاد می شود تعامل و بازخورد بین اعضای هیات علمی و دانشجویان از طریق برقراری ارتباط همزمان، فراهم نمودن امکان فعالیت یادگیری گروهی، ارتقای یادگیری فعال و ارائه بازخوردهای فوری در طول دوره فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

ارزیابی ، آموزش مجازی ، اعضای هیات علمی ، دانشجویان