واج شناسی وقف در قرآن
محل انتشار: دوماهنامه جستارهای زبانی، دوره: 11، شماره: 6
سال انتشار: 1399
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 211
فایل این مقاله در 30 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_LRR-11-6_005
تاریخ نمایه سازی: 12 مرداد 1400
چکیده مقاله:
در این مقاله تلفظ کلمات قرآنی در جایگاه وقف بررسی، توصیف و تبیین میشود. تعمیم توصیفی دادهها نشان میدهد که در تلفظ کلمات نکره فاعلی و اضافی، تکواژ نکره و واکههای افراشته کوتاه نشانگر حالت فاعلی (/u/) و اضافی (/i/) حذف میشوند، و آغازه هجای محذوف به هجای پیشین منضم و یک مورا به پایانه آن افزوده میشود و آن را سنگین یا فوقسنگین میکند. اما در تلفظ کلمات نکره مفعولی پس از حذف تکواژ نکره، مورای شناور آن به واکه افتاده نشانگر حالت مفعولی (/a/) گسترده و واکه افتاده کشیده میشود. رسایی بالای این واکه در مقایسه با سایر واکههای افراشته میتواند دلیل مقاومت آن در برابر حذف باشد. در تلفظ اسمهای مونث، تکواژهای سهگانه حالت و تکواژ نکره حذف میشوند. سپس بهدنبال حذف مشخصههای فوقحنجرهای و ابقای مشخصه
حنجرهای، واج /t/ به [h] تبدیل میشود. هدف اصلی این مقاله، صورتبندی الگوی واجی کلمات قرآنی در محل وقف است. روش تحقیق از نوع توصیفی و تبیینی است. بر این اساس، قواعد واجی قرآنی اجازه ظهور هجای سبک در جایگاه وقف را نمیدهند و بهجای آن، هجای سنگین و فوقسنگین از طریق فرایندهای حذف و کشش جبرانی در جایگاه وقف ظاهر میشوند.
کلیدواژه ها:
pause ، mora ، case morpheme ، indefinite morpheme ، واژههای کلیدی: وقف ، مورا ، هجا ، پسوند حالت ، پسوند نکره.
نویسندگان
محمود بی جن خان
Professor of Linguistics, University of Tehran, Tehran, Iran
سیما عوض پور
Master of Linguistics, University of Tehran, Tehran, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :