نقش الگوگیری و هم نشینی در کجروی از دیدگاه اسلام و جرم شناسی

تاثیرپذیری و الگوگیری انسان از دیگران و هم نشینان یک امر مسلم و پذیرفته فطری و علمی است، که ممکن است این تاثیرپذیری و الگوگیری از هم نشینان در درستکاری و یا تبهکاری انجام گیرد، در این تحقیق با استفاده از روش تحلیلی و توصیفی نقش الگوپذیری و معاشرت های دوامدار با گروه های کجرو در ارتکاب جرم با شیوه کتابخانه ی مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته اند،براساس تحقیقات انجام شده، هر کدام از گروه های هم نشینان همانند خانواده، دوستان، هم سالان و آموزگاران نقش موثر را در درستکاری و تبهکاری انسان داشته اند، یافته های جرم شناسی و آموزه های دینی، به دلیل موثر بودن هم نشینی و ویژگی الگوپذیری؛ انسان را از معاشرت و هم نشینی با کجروان و تبهکاران ممنوع اعلام نمودند، گویا از دیدگاه اسلام و جرم شناسی میاناین دو مولفه (الگوپذیری هم نشینی) رابطه ی علی و معلولی است، یعنی هم نشینی دوامدار علت الگوپذیری می گردد، پس نباید انسان با کجروان در ارتباط دوامدار باشد.

کلیدواژه ها:

الگوپذیری ، هم نشینی ، کجروی ، اسلام ، جرم شناسی