مفهوم شناسی و جایگاه ولایت در نهج البلاغه

مقدمه : »ولایت« واژه ای عربی است که از کلمه »ولی« گرفته شده است. در لغت عرب، »ولی« به معنای آمدن چیزی است در پی چیز دیگر، بی آنکه فاصله ای در میان آن دو باشد که لازمه چنین توالی وترتبی، قرب و نزدیکی آن دو به یکدیگر است. از این رو، این واژه با هیئتهای مختلف (به فتح و کسر) در معانی حب و دوستی، »نصرت و یاری« ، »متابعت و پیروی« و »سرپرستی« استعمال شده که وجه مشترک همه این معانی همان قرب معنوی است. منظور از واژه »ولایت« در بحث امامت، آخرین معنای مذکور، یعنی » سرپرستی« است . نتیجه گیری: در نظام اسلامی کارگزاران همچنان که خیرخواه همه مردم هستند باید خیرخواه زمامداران هم باشند و با پیشنهادات راهگشا و انتقادات سازنده آنان را در نیل به مقاصدشان یاری نمایند.

کلیدواژه ها:

مفهوم شناسی ، جایگاه ولایت ، نهج البلاغه